UA-58390013-1

ALGEMEEN: VRAAG EN ANTWOORD

December is een échte feestmaand. Zo’n periode waarbij je (al dan niet verplicht) je sociale banden weer eens stevig aan moet trekken om krediet op te bouwen voor het volgende sportseizoen. Met de hele familie of vriendengroep aan een grote tafel vol wijnen en spijzen. En dan begint de ellende, een spervuur aan -domme- vragen waarop je toch vriendelijk moet blijven antwoorden. Triathleten zijn super sociaal immers…

Hierbij 10 vragen die triathleten écht niet meer aan kunnen horen. En hoe je hierop kan reageren. Vraag én antwoord dus.

1.”Alles wat jij nog doet is trainen, heb je soms geen leven?”

Juist wel. Niets geeft mij meer het gevoel dat ik leef dan mijn jeugd terugbrengen naar het hedendaagse. Lekker zwemmen, fietsen en hardlopen terwijl ik daar nog competitief in ben. Maar vertel, wat doe jij nog om jong te blijven?

2. “Ik zou het ook gerust kunnen zo’n triathlon, ik heb alleen niet genoeg vrije tijd.”

Uhmmm want ik heb wel genoeg vrije tijd? Helaas ik zal je uit die droom helpen. Ik probeer er alleen álles aan te doen om het in te passen in mijn drukke weekplanning, want dat doe je namelijk meestal met dingen die belangrijk voor je zijn, toch?
Wil je een voorbeeld? De 36 jarige moeder van twee koters, part-time MBA student, vrijwilliger, fitnessinstructrice en full-time online marketer Darcy DiBiase is redelijk bekend met drukke schema’s. Alleen zij kiest ervoor om voor haar passie te gaan vanaf 05.30u s’ochtends, wanneer JIJ waarschijnlijk nog in je nest ligt. Kwestie van je committeren aan zaken die écht belangrijk voor je zijn.

3. “Mijn neef/zus/vriend/partner deed ooit een IRONMAN in een uur.”

‘IRONMAN’ gebruiken voor alle mogelijke afstanden is hetzelfde als de term ‘PhD’ gebruiken voor iedere vorm van onderwijs. Extreem veel tijd, voorbereiding, afzien en passie gaan in het racen van een ruim 226km wedstrijd. Niets is zo irritant om te horen dat jij mijn passie gaat downgraden naar een gezellige buurtloop. En als die bekende van jou het in een uur kan dan adviseer ik hem om deel te nemen aan het WK Ironman in Hawaii. Grote kans dat hij/zij daar dan grote ogen gaat gooien ;).

4. “Triathleten houden van zichzelf.”

Het klopt dat het lijkt alsof wij alleen maar kunnen praten over wat we doen, maar dat is dan ook hoofdzakelijk omdat jullie blijkbaar niet begrijpen wat wij nu werkelijk doen (zie punt 3). Wij zijn gewoon super enthousiast over wat we doen, zijn trots op onze prestaties en zitten zo in deze sport dat we graag ook verhalen van andere horen hierin. De liefde is dus overal, en ja dat is lekker voor ons zelfvertrouwen, maar is daar iets mis mee?

5. “Triathlon is toch saai, beetje zwemmen fietsen en hardlopen…”

Klopt, als je het zo brengt wel ja. En toegegeven, trainen kan ook saai zijn. Maar het spannende van triathlon is om zo snel mogelijk van punt A naar punt B te gaan in een zo snel mogelijke tijd. Altijd onder andere omstandigheden en in een andere omgeving. Maar vergelijk het eens met een gemiddelde roadtrip. Is die roadtrip voor jou niet meer dan met de auto op en neer hobbelen of zijn het de verhalen IN de auto, de mooie momenten en grappen die de trip onvergetelijk maken. Your call. Veel vriendschappen ontstaan rondom triathlons. Iedereen heeft namelijk zijn eigen verhaal, pad en achtergrond om een race te doen. Al die mooie verhalen maken deze sport ongeëvenaard.

6. “Ik denk dat ik het sneller zou kunnen, maar……..”

…. maar je doet het niet!! Die ene vriend of vriendin die de wijsneus gaat uithangen omdat jij het gedurende je race ergens hebt laten liggen, vreselijk. Zeg IETS of NIETS. Wij zijn nu eenmaal niet altijd ‘optimaal’, en dat is menselijk. Geef gewoon een eerlijk antwoord waarom het niet goed ging en dat je daar weer aan gaat werken tijdens je training. Heb je gelijk uitgelegd waarom je traint ;).

7. “Dus jij kunt eten wat je wilt dan?”

Nee, dat kunnen we niet. Dat wij ruim 10.000 calorieën verbranden is nog geen vrijbrief om maar alles te eten wat we willen. Er is een reden waarom triathleten voeding als ‘brandstof’ zien. Het bepaald namelijk hoe snel we herstellen en hoe hard we weer kunnen trainen/racen. Het moet wel worden gezegd, als wij zin hebben in chips dan pakken we dat ook gewoon, maar dan eten we niet direct de hele zak gelijk leeg.

8. “Ow triathlon? Cool! Ik doe ook een Tough Mudder, Obstacle of Survival Run!!’

Nu is het toegestaan om even heeeeeel diep te zuchten. Kijk, het is natuurlijk niet dat we een goed obstakelparcours niet kunnen waarderen. Het is alleen dat het in één adem wordt genoemd met triathlon, hoezo doe je dit?!?
Wij klauteren niet over obstakels, maar wij doen een 7-uur-durende bricktraining op zondagochtend. En bij het laatste obstakel van jouw modderrace daar hebben jullie van die leuke stroomdraadjes die je een nanoseconde irriteren. Super leuk natuurlijk, maar daar doen wij triathleten een moord voor in ruil voor die marathon wat bij ons het laatste onderdeel is.

9. “En nu je klaar bent en jij jezelf een Ironman mag noemen, what’s next?”

Voor triathleten betekent ‘klaar met een Ironman’ hetzelfde als stoppen met ademen. De sport stroomt door onze aderen en is onze brandstof voor een gelukkig leven. Zelfs de meest vreselijke, zware en slechte race zal een triathleet niet weerhouden van revanche, het verbeteren van je PR of het nastreven van een nieuw doel. Alsof een voetballer stopt nadat hij de Champions League heeft gewonnen. Maar nog voldoende kansen heeft om Europees of Wereld kampioen te worden.

10. “Ik zou gewoon willen finishen. Dat is toch al goed genoeg?”.

Er is meer dan ‘gewoon willen finishen’ en dat weten we beide. Ook al lijken we simpele zielen, omdat we als semi-autist eindeloos veel kilometers overbruggen tijdens de training, we zijn het niet. ‘Gewoon finishen’ is hetzelfde als ‘ik heb geen specifieke tijd in gedachte’ of ‘ik heb geen doel’. Daar is opzich helemaal niets mis mee, alleen zal het trainen of het voltooien van ene wedstrijd daar wel verrekte zwaar van gaan worden. Iedereen heeft een doel, en dat doel zal je altijd meenemen in je race. Of je die ene triathlon nu voor een goed doel opdraagt, je PR wilt verbeteren of je grenzen wilt leren kennen, we zijn allemaal ooit eens naar de start gelopen met een eigen verhaal, een eigen doel en een eigen achtergrond. Niets mis mee. Maar ‘gewoon’ finishen is er niet bij.

Bron: geschreven door Lisa Dolbear (3-voudig IRONMAN finisher en USAT Level 1 coach)