UA-58390013-1

Algemeen

ALGEMEEN: WAAROM JIJ IN 2016 EEN IRONMAN 140.6 MOET DOEN

Waarom jij in 2016 een Ironman 140.6 (of andere full distance) wedstrijd MOET doen? Simpel. Het levert je zo enorm veel op. De investering zal je op alle fronten dubbel en dwars terugbetalen. Wij hebben voor jou 7 punten op een rijtje gezet om je te helpen die knoop door te hakken.

1. Omdat jij in 2016 in de vorm van je leven wilt zijn. Als je al een hele Ironman overweegt dan zul je ongetwijfeld al ooit een triathlon hebben gedaan (zo niet, dan moet je het tóch maar eens gaan doen). Maar als jij ooit al een 70.3 hebt gefinisht dan is de overstap naar de 140.6 wel te merken.

–          Als je dacht dat je voor de 70.3 al lang veel in het zwembad lag dan kun je nu je borst écht ‘nat maken’.
–          Al die uren op de fiets zullen je naar een ‘next level’ brengen.
–          Een halve marathon zal een trainingsrondje worden waar het voorheen nog je wedstrijdafstand was.

Wat al dat trainen je zeker gaat opleveren? Je verliest kilo’s aan vet, krijgt een mooi kleurtje van al dat sporten buiten en je gaat jezelf nog vele malen fitter voelen. Daarbij, en wellicht nog belangrijker, krijg je veel meel uithoudingsvermogen en je zult veel positiever ingesteld zijn.

2. Je kan gaan eten wat je wilt. Als jij meer dan 15u per week moet gaan trainen dan zal je dat ook gaan merken aan je metabolisme. Logisch eigenlijk. Dus heb jij zin in een lekkere pizza op zaterdag na je duurloop? Ga je gang en ‘vergrijp’ je aan die pizza. Kleine kanttekening: hoe gezonder je eet hoe beter je prestatie zal zijn. Ga er gerust vanuit dat je uitgaven aan groenten zal verdubbelen! Wat ook weer zal gaan betekenen dat je binnen een paar uur weer trek begint te krijgen.

3. Je van gewoontes gaat veranderen. Het trainen voor een hele Ironman (of andere 140.6 triathlon) vraagt om een nóg meer gedisciplineerde levensstijl, met als gevolg dat jij dus ook veel meer discipline zal gaan krijgen. Het vele trainen staat garant voor vroege schoonheidsslaapjes om vermoeidheid en blessures tegen te gaan. Jij gaat je minder bezig houden met ongezond voedsel omdat gezond voedsel simpelweg bijdraagt aan een betere prestatie. Je MOET dus haast wel gezond gaan eten. Het trainen voor een lange afstandstriathlon is gelijk de ideale mogelijkheid om te stoppen met roken en frequent drinken, of het verorberen van durum donor om 04.00u in de ochtend. Overall is triathlon dus een hele gezonde sport waar persoonlijke keuzes en prestatie hand in hand gaan.

4. Je maakt nieuwe gezonde en sportieve vrienden. Zo’n Ironman 140.6 trekt over het algemeen bijzondere individuen aan. Hoewel triathlon een enorm zelfstandige –en vaak egoïstische- sport is, is het aan te raden bij een triathlonclub te gaan wat een ideale broedplaats is voor nieuwe vriendschappen die bijdragen een jouw doel en manier van denken. Rustige duurlopen en vele kilometers fietsen is toch leuker met iemand erbij, daarbij zijn deze mensen ook vaak een perfecte motivatie in je trainingsdipje. Maar het grootste pluspunt, naast het maken van nieuwe vriendschappen, is dat zij (naast je vrienden en familie) precies begrijpen waarom jij bepaalde keuzes maakt.

5. Je mag nieuwe, fancy, kleding en accessoires gaan kopen. Omdat je met triathlon 3 sporten in 1 races vouwt is het onontkomelijk dat je veel en vaak nieuwe accessoires moet hebben. Voorbeeld: jouw ouwe stalen ros deed het wellicht prima op de korte afstand, zo’n lange afstandstriathlon vraagt toch om een wat meer ergonomisch en geavanceerde mobiele oplossing: de tri-bike. Het gaat een duur geintje worden (het heet overigens niet voor niets ‘duursport’) maar dit is je kans om carbon wielen, een aero bike en aero helm op de kop te tikken. Je gaat hierdoor niet alleen snellere tijden rijden maar het die snellere tijden gaan ook nog eens gepaard met veel meer comfort. En geloof ons, na het fietsen met ‘minder’ materiaal is een marathon hardlopen echt geen pretje.

6. Je mag –wat vaker- op vakantie. Of het nu in Nederland, België of een exotisch land is, het reizen naar plaats van bestemming voor jouw 140.6 triathlon is een hele ervaring op zich. Die lange afstandstriathlon is vaak een familieaangelegenheid dus het uitkiezen van een mooie en leuke bestemming is ook een super pluspunt voor jouw toeschouwers om mee te reizen met je. En als je dan de finish hebt weten te halen dan is zo’n mooie bestemming (als bijvoorbeeld Oostenrijk, Spanje, Thailand of Zuid Afrika) de ideale mogelijkheid om van een welverdiende,  ontspannen en unieke vakantie te gaan genieten.

7. Je hebt het recht om op te scheppen. De magische woorden ‘You are an IRONMAN’ als jij over de finishlijn stapt zijn onvergetelijk. Hiervoor heb je het gedaan! Het maakt de hele ervaring opeens realistisch en het doet je pijn en al die moeite in een klap wegvagen (tot het moment dat je naar huis moet lopen natuurlijk en ‘s ochtends op probeert te staan….). Atleten laten een tattoo zetten, dragen de eerste 3 weken hun finishershirt/jas of posten iedere dag iets op Facebook omtrent hun resultaat. Waar je ook voor kiest, Ironman ben je voor het leven (met alle gewoonten als gevolg). En het is aannemelijk dat je vanaf dit punt een nieuwe verslaving hebt.

 

bron: Active.com

 

ALGEMEEN: PRIJZENGELD TRIATHLON

Jij als lezer kent ons inmiddels wel als zijnde nuchtere triathleten. Dik in de 30 en realistisch genoeg om te zeggen dat er nooit 1 euro aan prijzengeld bijgeschreven gaat worden op onze rekening. Wij hebben andere talenten (anders zat je dit ook niet te lezen, toch?). Dat neemt alleen niet weg dat wij wel super nieuwsgierig zijn na wie dan wel al dat geld  verdienen wanneer ze over de finishlijn stappen. Welnu, van de korte afstand ITU tot de Long Distance Ironman (LD); slechts 15 atleten verdienden meer dan $100,000 aan prijzengeld over het laatste jaar. En slechts 25 atleten verdienden een bedrag van tussen de $50k en $100k.

Wat eigenlijk zoveel betekent dat 95% van alle pro’s minder dan $50,000 bijgeschreven zagen, en 75% daarvan nog minder dan $10,000. En dan bevatten deze percentages nog niet eens de ruim 500 atleten die wel deelnemen in de pro competitie maar niet snel genoeg zijn om prijzengeld op te strijken. In dit artikel/analyse is die laatste categorie atleten ook niet opgenomen omdat in onze ogen een ‘pro’ gedefinieerd moet worden als een atleet die zich iedere wedstrijd kan meten met de allerbesten. En dus voor het prijzengeld kan strijden.

Het heeft lang geduurd maar dan is hier nu eindelijk een overzicht van de verdiensten onder de triathleten. Als wij het 2015 Ironman punten seizoen en de 2015 ITU World Triathlon Series bij elkaar optellen dan was er zo’n $9.5 miljoen aan prijzengeld uit te keren, verdeeld over 120 races. Dit overzicht geeft dan dus niet alleen aan wie de allerbeste triathleten van de wereld zijn, maar het geeft ook direct inzage in hoe weinig geld er te verdienen is in deze sport.

Genoeg gepraat, wie is er nu volgens deze statistieken het allerbeste van de wereld? Javier Gomez ($243,000), Gwen Jorgensen ($218,000), en Daniela Ryf ($212,000). Eigenlijk geen verrassingen bij deze namen. Gomez was de grote held tijdens de Ironman 70.3 World Championships in 2014 (de race die het nieuwe seizoen aftrapt), met daaraan toegevoegd de $80,000 bonus die hij en Jorgensen op konden strijken voor het winnen van de ITU World Series. Voor wat betreft Ryf; deze vrouw is een robot gebleken. De overwinningen tijdens de Ironman 70.3 en de Hawaii World Championship bezorgden haar al een onvergetelijk jaar, maar die lucratieve Triple Crown was een kers op de taart. Ze werd hiermee de eerste one-million-dollar athlete binnen de triathlon. Deze 3 atleten waren dan ook de enige die meer dan $200,000 in het afgelopen jaar verdienden.

prijzengeld grafiek

OM het lijstje nog even verder af te werken… Nog eens twaalf atleten wisten ruim $100,000 te cashen, opvallend detail: behalve Vicky Holland en Mario Mola waren het allemaal LD atleten. Van de 25 ‘midden-klasse’-verdieners waren er slechts 8 ITU atleten. Niet vreemd als je weet dat ‘slechts’ 32% van al het te verdienen triathlon-prijzengeld uit de ITU wedstrijden komt.

Zoals gezegd was Javier Gomez de enige atleet die grootverdiener (in perspectief) bleek in zowel de ITU als de lange afstandstriathlon. Toch was Gomez ongeveer de enige ITU atleet die besloot ook deel te nemen aan de lange afstand. Uit het LD deelnemersveld waren er slechts een handjevol atleten die zich in drafting wedstrijden gingen mengen. Op Javier Gomez na kun je stellen dan atleten écht bij hun specialiteit blijven en daar de verdiensten uit proberen te halen.

In totaal hebben 841 atleten prijzengeld weten te winnen in 2015. Dat kunnen we verdelen over 397 vrouwen en 444 mannen.

Leuke feitjes: de gemiddelde inkomsten uit het prijzengeld bedroeg $3250 in 2015. Daarnaast zien we dat de top 1% (8 atleten) uit de ranglijst 15% van het totaal wist op te strijken en de top 20% (168 atleten) wonnen 60% van al te verdienen het prijzengeld.

Als je naar het overzicht kijkt dan zal je wellicht de eerste 100 atleten van naam herkennen. Daaronder zit een mix van ‘de oudjes’, nieuwkomers, geblesseerden en atleten die snel genoeg zijn om zich te kwalificeren voor een pro-veld maar die maar zeer weinig verdienen tijdens een wedstrijd.

ryfmilliondollar

Daniela ‘One-Million-Dollar’ Ryf

Conclusie: Het mag je nu inmiddels niet meer verbazen dat triathleten niet rijk worden van hun beroep. Ook al wist Ryf een miljoen op te strijken, overall zijn de verdiensten onvoldoende om een leven lang rond te komen.

Waarom zou dit jou allemaal iets moeten schelen horen wij je denken? Nou omdat er dus té weinig te verdienen valt zal het potentieel top talenten niet gauw kiezen voor een carrière in deze duursport. Ergens op de wereld lopen nu dus jongeren rond met enorm veel talent en aanleg binnen deze sport –en zonder dat ze het weten kunnen ze de ‘nieuwe Frodeno’ worden, maar kijkend naar de inkomsten en de toewijding die je moet hebben hiervoor zullen deze talenten eerder voor een ‘gewone carrière’ kiezen. En áls ze al een grote atleet worden dan kunnen ze van al dat verdiende geld 5-10 jaar rondkomen. Wat zou jij doen als je zou mogen kiezen?

Het resultaat is dus dat wij als fans geen uitdagende wedstrijden te zien krijgen. Dus ook commercieel gezien niet interessant. Bedenk je maar eens dat IEDERE wedstrijd dezelfde topatleten aan de start staan. Ook al lijkt het je misschien leuk om Javier Gomez of Gwen Jorgensen iedere wedstrijd te zien winnen, zou het niet leuker zijn om iedere wedstrijd een sprint-battle te zien? Als de organisaties het voor elkaar krijgen om de top 100 atleten $100k per jaar te laten verdienen, en de top 10 dicht bij het miljoen dan kun je verwachten dat veel duursporttalenten deze sport instromen. Wat de kwaliteit uiteindelijk ten goede komt.

Waar dat geld allemaal vandaan moet komen? Sommigen stellen dat het moet komen uit ‘de onderste laag’ van het pro-veld. Zeg maar de atleten die er toch nauwelijks/niets op verdienen. Verdeel dat geld over de top 150 en je kan salarissen van de top 150 verdubbelen. Of dat jij als semi-pro dat leuk gaat vinden? Nee waarschijnlijk niet, maar als je toch al niet goed genoeg bent om aansluiting te vinden bij de top en er mogelijk betere talenten rondlopen dan moeten we dat zien te stimuleren toch? Soms moet men een offer brengen om tot een betere oplossing te komen. Hoe dan ook, voer voor discussie de komende jaren!

[embeddoc url=”http://tri-athlete.nl/wp-content/uploads/2016/01/heren-prijzengeld.xlsx” viewer=”microsoft”]

[embeddoc url=”http://tri-athlete.nl/wp-content/uploads/2016/01/dames-prijzengeld-1.xlsx” viewer=”microsoft”]

Bron: TRStriathlon

ALGEMEEN: DE RISICO’S VAN TRIATHLON.

Als jij dit aan je partner of je directe omgeving gaat vragen dan weet je eigenlijk het antwoord al. En daarbij zullen ze dan refereren naar verhalen of krantenkoppen die ze voorbij hebben zien komen waarbij het ooit is misgegaan. Maar zijn triathlons nu ook echt zo gevaarlijk als dat mensen denken?

Jij als triathleet staat voor een enorme uitdaging wanneer het fluitsignaal klinkt: zwemmen, fietsen en lopen. In die volgorde. Zonder te stoppen. Juist dat laatste zal jouw directe omgeving absurd vinden en waarschijnlijk ook als reden aanvoeren dat deze sport levensgevaarlijk is. Maar is het urenlang doorgaan met sporten nu zo gevaarlijk of is het juist iets anders?

Net zoals alle andere sporten op deze planeet kent triathlon ook zo zijn gevaren. Tijdens het zwemmen in openwater kunnen zwemmers kramp krijgen, gestoken worden door zeedieren of verdrinken door talloze redenen. Tijdens het fietsen kunnen fietsen tegen elkaar aankomen en kan men crashen en tijdens het hardlopen kun jij als triathleet uitdrogen of kramp krijgen met als gevolg dat je op je snufferd gaat.

Extreem recente gegevens zijn er niet over sterfgevallen tijdens triathlonwedstrijden maar cijfers die wel voorhanden zijn zeggen het volgende: in de periode 2003 tot 2014 zijn er 68 mensen overleden tijdens een triathlon. 49 van hen rondom het zwemonderdeel, 11 tijdens het fietsen, 4 tijdens het hardlopen, 2 na de finish, 1 toeschouwer en 1 deelnemers tijdens de pre-race swim. We kunnen dus nu al concluderen dat niet de duur van het evenement fataal kan zijn maar het eerste onderdeel. Daarbij willen we wel graag aanduiden dat er per jaar ongeveer 2,5miljoen participanten zijn van een triathlonwedstrijd.

triathlon swim

Ongeveer 72% komt dus te overlijden rondom het zwemonderdeel. Waarom juist dan? Welnu, onderzoekers zeggen dat dit percentage gerelateerd is aan diverse factoren. Triathlons beginnen eigenlijk altijd enorm chaotisch. Bij de overweldigende meerderheid is een vorm van adrenaline aanwezig. Het startschot klinkt en hele groepen mensen springen in het water waarin de mogelijkheid aanwezig is dat mensen elkaar raken, dit in combinatie met het koude –open- water kan paniek veroorzaken. Als je in paniek bent is het enorm lastig voor hulpverleners om dat waar te nemen omdat het zwemonderdeel ook enorm chaotisch oogt. Als je dus in paniek bent dan kun je niet zo makkelijk roepen als bij het fiets- of hardloop onderdeel en de tijd die hiermee verstrijkt om jouw te redden en aan land te helpen is enorm belangrijk, aldus onderzoeker Kevin M. Harris, MD, van de Minneapolis Heart Institute Foundation, en collega’s in de Journal of the American Medical Association.

Toch is het zo dat de oorzaak van overlijden bijna altijd gerelateerd is aan hartproblemen. Pijn op de borst, verkorte ademhaling, bewusteloosheid of een erfelijke hartafwijking kunnen allemaal aan de basis liggen hiervan. Heb je tijdens je training dus last van een van deze symptomen dan is een bezoekje aan de dokter sterk aan te raden.

Tsja, hier ga je inderdaad niet vrolijk van worden als je dit leest. Daarom is het al essentieel om goed te trainen om zoveel mogelijk risico’s uit te bannen, zeker als je geen sterke zwemachtergrond hebt. Dus triathleten met een noemenswaardig gezondheidsverleden zouden ook eerst de dokter/sportarts moeten raadplegen voor een goed onderzoek alvorens aan een wedstrijd mee te doen. Het zou jammer zijn als al je familie aan de eindstreep op je staat te wachten en jij nooit zal finishen…

Bronnen:
http://www.athletesheart.org/2013/12/triathlon-fatalities-2013-in-review/
http://www.outsideonline.com/1926956/are-triathletes-really-dying-heart-attacks
http://www.scientificamerican.com/article/triathlon-death-swimming/
http://www.webmd.com/fitness-exercise/20100406/sudden-death-risk-looms-in-triathlons

ALGEMEEN: DE 20 VERSCHILLENDE TRIATHLETEN

Als jij ooit een triathlon hebt gedaan dan weet je dat er zo’n 20 verschillende triathleten óók meedoen in diezelfde race. Overal ter wereld.

  1. De triathleet die iedere gelegenheid letterlijk aangrijpt om zichzelf te wassen van de urine tijdens het sporten. Tsja waarom plassen in een dixie (als man zijnde) als het ook gewoon in je wetsuit of op de fiets kan, toch?
  2. De triathleet die het publiek op het fietsparcours opzweept als hij/zij op de fiets aankomt. Wij houden van dit type triathleten. Het enthousiasme en energie die deze toekomstig Ironman de vrije loopt laat gaan is priceless. Weten dat je niet gaat winnen maar wel genieten van iedere moment tijdens de race!
 cheering biker
3. De maffe wielerhelm triathleet. Nu moeten we oppassen want nog steeds fiets zo’n 30% van de triathleten met deze toch-wel-bijzonder-te-noemen helm. Dat deze helm oerlelijk is dat is nog tot daaraantoe, maar amateur triathleten die deze helm opzetten om zo 1min sneller te kunnen fietsen: gewoonweg nee!
rare helm
4. De zoveel-als-mogelijk-sponzen-triathleet. Een soort van stripper maar dan ipv keiharde cash gewoon sponzen. Voor toeschouwers die niet weten waarom: deze sponzen zijn met koud water gekoeld om een triathleet niet te laten verhitten.
5. De triathleet op de fiets die met waterflessen naar het publiek gooit. Nu zijn organisaties bikkelhard tegenwoordig en je wordt zonder pardon uit de race gehaald maar toch zijn er Tour de France-achtige triathleten die denken dat het er bij hoort.
6. De triathleet met maar 1 been. Niets is zo spectaculair als de mindervalide sporter die een triathlon gaat voltooien. Wat een held(-in) ben je dan!
1 been
7. De triathleet met de ‘gele trui’. Hij/zij staat niet eens eerste in het klassement. En zijn/haar naam zal ook wel niet op Froome rijmen. WAAROM kies jij voor een gele trui?!
8. De triathleet die van zichzelf een billboard heeft gemaakt. Tuurlijk, je mag zelf beslissen wat je aantrekt hoor maar kijk niet raar op als er fanatieke toeschouwers niet je naam roepen maar kreten als: JE DOET HET GOED PETER’S SCHOONMAAK SERVICE!!
9. De triathleet die zijn naam ZO GROOT MOGELIJK op zijn trisuit heeft geprint.
Doe je dat nu omdat je bang bent dat de omroeper je naam niet kan lezen bij het finishen?
10. Brandweerlieden, politie of militairen die een triathlon voltooien voor een verloren collega. Gevoelig. Mooi. Trots. Een bijzonder eerbetoon voor een special iemand.
11. De prof die tijdens het hardloopparcours aan het kotsen is. ….. en die weigert hulp aan te nemen omdat hij/zij dan een DQ aan de broek krijgt. Er zijn ook ‘gewone’ triathleten die kruipend over de finish gaan zonder hulp. Tsja, wat moet je daarvan denken he.
12. De 70+ er. Waarom doe je dit? En nog belangrijker, waarom ben je sneller dan veel jonge triathleten?
70+
13. De pro vrouwen. Vrouwen die zo goed zijn dat ze tegen de top van de mannen aan zitten. Soort van robots. Super knap.
14. De triathleet met een nieuwe WITTE trisuit. Wil je aub jezelf scheren? En dat urineren tijdens de tocht kun je ook wel vergeten.
15. De triathleet met een hoger BMI. Een triathlon voltooien ‘voor twee’. Bewonderenswaardig. Inspirerend omdat ieder zijn/haar eigen verhaal heeft hierin.
16. De mooiste triathleet (man/vrouw) die je ooit hebt gezien. De atleet waar je het liefst dicht bij in de buurt blijft, maar die vaak bij je wegloopt in het laatste stuk… Een soort van triathlonmodel.
lekker hoor
17. De triathleet die op Casper het spookje lijkt vanwege die overkill aan zonnebrand. Dat je het doet: prima. Maar je kan ook overdrijven he.
18. De triomfantelijke triathleet. Zijn/haar plezier werkt als een virus. Publiek lacht als hij juichend over de finish stapt en geniet mee met zijn persoonlijke succes. Ook al is hij/zij ingehaald door die 70+er en dat ontzettende model én heeft hij zijn sub11 doel niet gehaald: hij blijft maar lachen!
juichen. zoals het hoort
19. De finisher die populair over de finish springt. En meteen daarna met kramp op zijn/haar neus valt. Lekker peuh!
even liggen hoor
20. De triathleet die alleen maar hard kan fietsen. En daarna door ¾ van het deelnemersveld ingehaald wordt tijdens het looponderdeel. Tip: misschien het hardlopen ook eens trainen?

ALGEMEEN: DATE EEN TRIATHLEET

Date een triathleet.

Niet doen! Nee echt, geen beginnen aan.

Flauwekul natuurlijk. Sterker nog, triathleten zijn eigenlijk de meest ideale partner. Al die uren van training werken geestverruimend voor hen. Ze leren zichzelf hierdoor enorm goed kennen, reflecteren continue en weten wat hen dierbaar is. Daar hebben zij nu eenmaal tijd voor om over na te denken tijdens die –bijvoorbeeld- 30km hardlopen op een zondag.  En de tijd die ze vrij zijn willen ze kwalitatief besteden en dan kom jij als partner direct op nr 1.

Alleen aan alles zit een maar. Die triathleet die jouw partner moet gaan worden is een junkie. Het is namelijk niet alleen maar eindeloos lang sporten hoor! Nope, het is een ‘way of life’. Zeker multisporters, die maken er helemaal een feestje van. Alles draait om triathlon, en niets anders. Een bekende uitspraak van een triathlete is ooit geweest:  Jij mag dan mijn vriend je zijn, maar triathlon is mijn man’. Voila.
Om jou als toekomstig multisport-partner voor te bereiden is misschien onderstaand lijstje wel handig. Gewoon wat voordelen en nadelen op een rijtje.

Voordelen: Precies

–          Triathleten zijn zuinig op hun lichaam. Jij hoeft je dus geen zorgen te maken dat je partner zomaar 25 kilo aankomt. Ze blijven dus altijd ‘in shape’.

–          Ze hebben kasten vol kleding (over het algemeen sportkleding). En wat ze ook aantrekken: álles staat ze!

–          Omdat de agenda van een triathleet tsjokvol zit gaan jullie beide er naar uitkijken om elkaar weer te zien. Je blijft eigenlijk verliefd dus. Als een triathleet dus vrij is, zal hij deze met jou door willen brengen.

–          Niets geeft jouw toekomstig partner meer zelfvertrouwen en voldaan gevoel dan het voltooien van een triathlon. Dat vindt jij als partner toch aantrekkelijk? Zelfvertrouwen?

–          Triathleten kiezen hun vakantiebestemming op basis van een wedstrijd en dus omgeving (niets is zo mooi als sporten in de allermooiste omgevingen). Daarmee ben jij als partner verzekerd fantastische plekken tijdens je vakantieperiode.

Nadelen:

–          Was. Eindeloos veel was. Stinkende trainingskleding dat klaarligt voor jou om te wassen. Want je partner heeft hier echt geen tijd voor.

–          Jij gaat voor alles bij je toekomstig partner. Behalve een wedstrijd. In dat geval kan het even duren voordat jij die quality-time weer kan krijgen.

–          Tijdens al die trainingsuren werkt jouw toekomstig triathleet onbewust aan een beter lichaam. En mensen die wéten dat ze een goed lichaam hebben gaan zich daar ook naar gedragen.

–          Dat eerder aangehaalde puntje van de vakantie heeft ook een nadeel. De reis, race-fee en trainingen bij elkaar kost een fortuin. Het heet niet voor niets DUURsport.

triathlon liefde2

Als jij dit lijstje tot dusverre hebt overleefd dan ben jij al een heel eind door de checklist. Je begint een triathleet te begrijpen. Sterker nog, als jij het voor elkaar hebt gekregen om die vrijgezelle triathleet te daten dan heb jij wel een heel bijzonder plekje al weten te raken. Hij/zij traint namelijk liever dan dat hij date. Dat betekent dat jouw toekomstig partner serieus met je bezig is. En laten we het nog sterker maken: mogelijk ben jij diegene waar hij/zij continue aan denkt tijdens het trainen. Juist jij zal de motivatie zijn om sterk te worden, sterk te blijven en sterk te finishen.

Owja, voor we het vergeten,  zeg nooit tegen jouw triathleet: “jij bent ook ALTIJD vermoeid he!”. Daarmee raak je namelijk een gevoelige snaar wat kan uitmonden op ellende. Want wat had je dan gedacht, dat hij altijd energie over heeft omdat hij zoveel traint? Sta jij iedere ochtend om 05.30u op om te sporten? Span jij je net zoveel in als je partner? Je hebt nu eenmaal niet voor een zoutzak op de bank gekozen, dus verwacht niet dat hij/zij iedere dag thuis op je gaat zitten wachten. En áls hij al zo vroeg gaat sporten dan weet jij dat hij/zij de avond waarschijnlijk voor jou gereserveerd hebt.

Daaraan toegevoegd. Ga nooit vragen om te veranderen. Dat betekent namelijk dat jij wil dat hij zijn totale levensstijl aan jou aanpast. Gaat niet gebeuren schat! Hoeveel je ook gaat zeuren, huilen, klagen of gillen, jouw triathleet heeft bewust voor deze sport gekozen wat meer is dan een ´rondje rennen´. Hij vraagt jou toch ook niet om te stoppen met series kijken, of om minder te shoppen? Vraag hem dan ook niet om zijn fiets te verkopen. Dít is wat hem/haar als triathleet écht gelukkig maakt. You´re in or you´re out!

En dan heb je nog de triathlon-code. De wat? De triathlon-code. De taal die een triathleet praat en die jij MOET kennen om een toekomstig relatie te laten slagen…

1)  “Lieverd, ik ga even een stukje lopen” – Letterlijke betekent dit zoiets als: “Schat ik ben rennen totdat ik moet overgeven”. Vraag hem dus niet op zaterdagmiddag (wanneer hij/zij dat stukkie gaat rennen) om een verbouwing in de badkamer te doen. Plan een wat lichtere activiteit of check zijn/haar trainingsschema. Ga naar de bios, de supermarkt of ga samen een lekker stuk wandelen, daar scoor je punten mee!

2)  “Lieverd, wat eten we?” – eigenlijk betekent dit “Lieverd, ik wil eten – NU!” Nu betekent dit niet dat jij alleen maar verantwoording hoeft te dragen voor het eten iedere dag hoor. Jouw partner is niet Fred Flinstone en jij bent geen Wilma, maar enige voorbereiding is wel wenselijk. Je moet iets over hebben voor al die leuke reisjes he ;). Owja, en áls je dan al gaat koken, kook voldoende! Jouw partner heeft zojuist waarschijnlijk 4000 kcal door de dampkring gejaagd dus dat zal er ook weer aan moeten komen. Het hoeft dus niet perse lekker te zijn, als het maar veel is!

3)  “Ik hou van reizen en het zien van de wereld” – Dit is zijn/haar manier van zoiets als ”Ik hou van zwemmen, fietsen en hardlopen op de meeste aparte plekken”. Veel triathleten hebben een soort van bucketlist van wedstrijden. Wedstrijden overal ter wereld (als hij/zij tenminste triathlons doet uit passie en niet louter in die Nederlands- en Belgische sloten blijft zwemmen). Dit zal in de toekomst ook jullie ‘vakantie’ gaan worden. Jij kan gaan shoppen/liggen op strand of wat dan ook, en hij/zij doet de wedstrijd die hoog op het lijstje staat. Als het even meezit kun je ooit naar Hawaii, best prima toch?

4)  “Ik ben een buitenmens” – Je mag dit als volgt opvatten:  “regen, hagel, sneeuw, wind of hittegolf, ik blijf buiten sporten.” Ga aub niet klagen. Sommige van deze weersomstandigheden kunnen ook tijdens de wedstrijd voorkomen en daar wil jouw toekomstig partner volledig op voorbereid zijn. Alles voor het beste resultaat en ervaring. Outdoor betekent outdoor, weer of geen weer. Anders had je partner wel gekozen voor een knutselclubje in het buurthuis.

5)  “Ik ben zo terug!” – De grootste miscommunicatie die er kan bestaan door triathleten gegeven. Het betekent namelijk niets minder dan: “Ik ben thuis als ik thuiskom.” Het is niets persoonlijk en jouw partner wil je ook niet ontlopen. Je moet het zo zien: een wedstrijd kan tot 17uur duren, dan is een blokje om van 2 uur niets om raar van op te kijken. Bij ons triathleten is dat namelijk ‘zo’ terug.

Zoals jij nu hebt kunnen lezen is het leven van een triathleet complex. Ze hebben het retedruk maar áls ze vrij zijn dan sta jij bovenaan op het lijstje. En mocht je toch nog twijfelen na dit epistel… Een bankhangende partner zonder pit en energie in de kont, is dat wat je wilt?  Precies. Dus daarom: Date een triathleet.

date een triathleet

ALGEMEEN: VRAAG EN ANTWOORD

December is een échte feestmaand. Zo’n periode waarbij je (al dan niet verplicht) je sociale banden weer eens stevig aan moet trekken om krediet op te bouwen voor het volgende sportseizoen. Met de hele familie of vriendengroep aan een grote tafel vol wijnen en spijzen. En dan begint de ellende, een spervuur aan -domme- vragen waarop je toch vriendelijk moet blijven antwoorden. Triathleten zijn super sociaal immers…

Hierbij 10 vragen die triathleten écht niet meer aan kunnen horen. En hoe je hierop kan reageren. Vraag én antwoord dus.

1.”Alles wat jij nog doet is trainen, heb je soms geen leven?”

Juist wel. Niets geeft mij meer het gevoel dat ik leef dan mijn jeugd terugbrengen naar het hedendaagse. Lekker zwemmen, fietsen en hardlopen terwijl ik daar nog competitief in ben. Maar vertel, wat doe jij nog om jong te blijven?

2. “Ik zou het ook gerust kunnen zo’n triathlon, ik heb alleen niet genoeg vrije tijd.”

Uhmmm want ik heb wel genoeg vrije tijd? Helaas ik zal je uit die droom helpen. Ik probeer er alleen álles aan te doen om het in te passen in mijn drukke weekplanning, want dat doe je namelijk meestal met dingen die belangrijk voor je zijn, toch?
Wil je een voorbeeld? De 36 jarige moeder van twee koters, part-time MBA student, vrijwilliger, fitnessinstructrice en full-time online marketer Darcy DiBiase is redelijk bekend met drukke schema’s. Alleen zij kiest ervoor om voor haar passie te gaan vanaf 05.30u s’ochtends, wanneer JIJ waarschijnlijk nog in je nest ligt. Kwestie van je committeren aan zaken die écht belangrijk voor je zijn.

3. “Mijn neef/zus/vriend/partner deed ooit een IRONMAN in een uur.”

‘IRONMAN’ gebruiken voor alle mogelijke afstanden is hetzelfde als de term ‘PhD’ gebruiken voor iedere vorm van onderwijs. Extreem veel tijd, voorbereiding, afzien en passie gaan in het racen van een ruim 226km wedstrijd. Niets is zo irritant om te horen dat jij mijn passie gaat downgraden naar een gezellige buurtloop. En als die bekende van jou het in een uur kan dan adviseer ik hem om deel te nemen aan het WK Ironman in Hawaii. Grote kans dat hij/zij daar dan grote ogen gaat gooien ;).

4. “Triathleten houden van zichzelf.”

Het klopt dat het lijkt alsof wij alleen maar kunnen praten over wat we doen, maar dat is dan ook hoofdzakelijk omdat jullie blijkbaar niet begrijpen wat wij nu werkelijk doen (zie punt 3). Wij zijn gewoon super enthousiast over wat we doen, zijn trots op onze prestaties en zitten zo in deze sport dat we graag ook verhalen van andere horen hierin. De liefde is dus overal, en ja dat is lekker voor ons zelfvertrouwen, maar is daar iets mis mee?

5. “Triathlon is toch saai, beetje zwemmen fietsen en hardlopen…”

Klopt, als je het zo brengt wel ja. En toegegeven, trainen kan ook saai zijn. Maar het spannende van triathlon is om zo snel mogelijk van punt A naar punt B te gaan in een zo snel mogelijke tijd. Altijd onder andere omstandigheden en in een andere omgeving. Maar vergelijk het eens met een gemiddelde roadtrip. Is die roadtrip voor jou niet meer dan met de auto op en neer hobbelen of zijn het de verhalen IN de auto, de mooie momenten en grappen die de trip onvergetelijk maken. Your call. Veel vriendschappen ontstaan rondom triathlons. Iedereen heeft namelijk zijn eigen verhaal, pad en achtergrond om een race te doen. Al die mooie verhalen maken deze sport ongeëvenaard.

6. “Ik denk dat ik het sneller zou kunnen, maar……..”

…. maar je doet het niet!! Die ene vriend of vriendin die de wijsneus gaat uithangen omdat jij het gedurende je race ergens hebt laten liggen, vreselijk. Zeg IETS of NIETS. Wij zijn nu eenmaal niet altijd ‘optimaal’, en dat is menselijk. Geef gewoon een eerlijk antwoord waarom het niet goed ging en dat je daar weer aan gaat werken tijdens je training. Heb je gelijk uitgelegd waarom je traint ;).

7. “Dus jij kunt eten wat je wilt dan?”

Nee, dat kunnen we niet. Dat wij ruim 10.000 calorieën verbranden is nog geen vrijbrief om maar alles te eten wat we willen. Er is een reden waarom triathleten voeding als ‘brandstof’ zien. Het bepaald namelijk hoe snel we herstellen en hoe hard we weer kunnen trainen/racen. Het moet wel worden gezegd, als wij zin hebben in chips dan pakken we dat ook gewoon, maar dan eten we niet direct de hele zak gelijk leeg.

8. “Ow triathlon? Cool! Ik doe ook een Tough Mudder, Obstacle of Survival Run!!’

Nu is het toegestaan om even heeeeeel diep te zuchten. Kijk, het is natuurlijk niet dat we een goed obstakelparcours niet kunnen waarderen. Het is alleen dat het in één adem wordt genoemd met triathlon, hoezo doe je dit?!?
Wij klauteren niet over obstakels, maar wij doen een 7-uur-durende bricktraining op zondagochtend. En bij het laatste obstakel van jouw modderrace daar hebben jullie van die leuke stroomdraadjes die je een nanoseconde irriteren. Super leuk natuurlijk, maar daar doen wij triathleten een moord voor in ruil voor die marathon wat bij ons het laatste onderdeel is.

9. “En nu je klaar bent en jij jezelf een Ironman mag noemen, what’s next?”

Voor triathleten betekent ‘klaar met een Ironman’ hetzelfde als stoppen met ademen. De sport stroomt door onze aderen en is onze brandstof voor een gelukkig leven. Zelfs de meest vreselijke, zware en slechte race zal een triathleet niet weerhouden van revanche, het verbeteren van je PR of het nastreven van een nieuw doel. Alsof een voetballer stopt nadat hij de Champions League heeft gewonnen. Maar nog voldoende kansen heeft om Europees of Wereld kampioen te worden.

10. “Ik zou gewoon willen finishen. Dat is toch al goed genoeg?”.

Er is meer dan ‘gewoon willen finishen’ en dat weten we beide. Ook al lijken we simpele zielen, omdat we als semi-autist eindeloos veel kilometers overbruggen tijdens de training, we zijn het niet. ‘Gewoon finishen’ is hetzelfde als ‘ik heb geen specifieke tijd in gedachte’ of ‘ik heb geen doel’. Daar is opzich helemaal niets mis mee, alleen zal het trainen of het voltooien van ene wedstrijd daar wel verrekte zwaar van gaan worden. Iedereen heeft een doel, en dat doel zal je altijd meenemen in je race. Of je die ene triathlon nu voor een goed doel opdraagt, je PR wilt verbeteren of je grenzen wilt leren kennen, we zijn allemaal ooit eens naar de start gelopen met een eigen verhaal, een eigen doel en een eigen achtergrond. Niets mis mee. Maar ‘gewoon’ finishen is er niet bij.

Bron: geschreven door Lisa Dolbear (3-voudig IRONMAN finisher en USAT Level 1 coach)

ALGEMEEN: FYSIEKE IMPACT IRONMAN

Wat doet het voltooien van een Ironman eigenlijk met je lichaam? In alle eerlijkheid: extreem veel. In Inside Triathlon onderzocht Matt Fitzgerald het fysieke effect van een Ironman op ons.

Heb je wel eens ooit gekeken naar een triathlon. Gewoon vanaf de zijkant? Als we een triathleet zien sporten zien we eigenlijk louter het zwemmen, fietsen en hardlopen als een beweging, maar binnen in het lichaam van een triathleet veroorzaakt het zwemmen, fietsen en hardlopen een versnelling van de tijd.
Een versnelling van tijd Tri-athlete? Yup, het bloed wordt keihard door de aderen gepompt en de slagaders werken als een stoplicht op een druk kruispunt tijdens piekuren. In de spiercellen worden glucose en triglyceride moleculen (soort van vet in je bloedbaan) nonstop in een vurige oven gegooid. Het is alsof iemand een dvd op pauze zet maar wel de knop 4 FFWD ingedrukt houdt. Legers van zuurstofdeeltjes beuken gaten in de celmembranen van de spieren waardoor een algemene verslechtering optreedt van het lichaam. Lekker zo’n veel te anatomische uitleg. Nou vooruit dan: vergelijk het gerust met zo’n computeranimatie waarin iemand in 10sec 20 jaar ouder wordt.

Als we naar je lichaam kijken van binnenuit dan is het voltooien van een Ironman vergelijkbaar met een 12-uur durende zit op een bank en gedurende deze 12 uur worden we 20 jaar ouder. Met andere woorden: het lichaam ondergaat dusdanig veel veranderingen, door de extreme inspanning, die vergelijkbaar is met het 20 jaar ouder worden. Gelukkig, wat je gelukkig kan noemen, herstelt het lichaam hier wel van in de weken daarop.

 

Dan volgt nu iets meer diepgang en gevoel voor detail, want wat heeft een Ironman nu precies voor effect op je anatomie.

Er staat iets te gebeuren.
Je slaap is nauwelijks uit je ogen gewreven of je ontbijtje werk je vakkundig naar binnen en je begeeft je richting het Ironman circus. Dit is het moment waarop je lichaam al gaat reageren, dus nog vóór dat het startschot heeft geklonken. Onderzoek heeft aangetoond dat je bloedcirculatie, zuurstofverbruik, adrenaline aanvoer en hormoonhuishouding al anders gaat werken als reactie op ‘wat komen gaat’. Deze reactie komt vanuit het primitieve gedeelte van je hersenen; ook wel de grijze zone genoemd. Deze grijze zone is verantwoordelijk voor de regulatie van eerder genoemde fysieke reacties. De reactie kunnen we met een mooi voorbeeld wellicht omschrijven. Je lichaam, wanneer je de ochtend van je Ironman in het deelnemersveld gaat staan, reageert nagenoeg hetzelfde als dat van een hond wanneer je de riem laat zien.
Wanneer de race begin dan reageert je gehele onderbewustzijn van ieder zenuwstelsel in je lichaam op iedere afzonderlijke uitdaging: het zwemmen, het fietsen en het hardlopen. Onder deze grootste fysieke uitdaging vallen onder andere: lichaamstemperatuur, uitdroging, energieopslag en verbruik, spierschade, opname van voeding en hersenvermoeidheid.

“On a Hot Streak.”
De regulatie van je lichaamstemperatuur is niet zo’n groot probleem tijdens het Ironman zwemonderdeel. Maar tijdens het fiets- en looponderdeel is dit een totaal ander verhaal, zeker tijdens warme/hete wedstrijddagen. Bijna ¾ van alle energie die je spieren vrijgeven gaat gepaard met warmteafval. Als dezelfde warmte zou ophopen in je lichaam (dus niet vrijkomen met de energie vanuit je spieren) zou je ernstige weefselschade oplopen. Blegh.
Je  lichaam heeft verschillende middelen om ophoping van deze warmte te voorkomen. De meeste bekende hiervan is transpireren. Het transpireren kun je je lichaam aanleren door goed te trainen op diverse intensiteitsniveaus. Als voorbeeld: des te lager je intensiteit van trainen, des te minder hitte je spieren produceren. Dat is ook waarom je niet zo snel kan racen op hete dagen, je lichaam reageert namelijk direct op de temperatuur en dwingt je langzamer te gaan.
Je kan je voorstellen dat de kerntemperatuur van je lichaam toeneemt aan het begin van het fietsonderdeel en gelijk blijft gedurende de hele wedstrijd, met wellicht een piek wanneer je over de finishlijn stapt. Echter, dit is zelden het geval.

“In de eerste 10 tot 20 procent van de race stijgt je lichaamstemperatuur relatief gezien het snelste”, zo stelt Jonathan Dugas, Ph.D, een bewegingsfysicus aan de Universiteit van Chicago.  “Je lichaamstemperatuur kan stijgen van 37,5 naar 38,75 graden celcius in het eerder genoemde tijdspad. In het restant van het evenement blijft het in een range van 0,1 en 0,2 graden celcius”.

De maximale veilige kerntemperatuur van je lichaam is 40 graden. Zelfs op hete dagen, zullen Ironman deelnemers dit maximum niet overschrijden. Volgens Dugas is dat omdat het brein je lichaamstemperatuur continue monitort en signalen van vermoeidheid en ongemak aan je doorgeeft met als ultieme noodstop het vertragen van je pace om het niet uit de hand te laten lopen. Je lichaam remt jou af als je het zelf niet doet!

Toch kan het voorkomen dat dit zelfprotectie mechanisme faalt. In dat geval is het brein ook overhit geraakt door de warme omgeving. Als dit gebeurd dan gaat het zenuwsysteem werk weigeren en zal een atleet duizelig worden, gedesoriënteerd en ongecontroleerd raken met als gevolg: bewusteloosheid en ineenstorting.  Als je het zover hebt laten komen ben je overigens aardig je grenzen gaan opzoeken. En heb je die gevonden…

Hardlopen op een lege maag.
De meeste gevierde fysieke uitdaging van een Ironman is toch wel het zo snel mogelijk racen op precies genoeg energie. De gemiddelde Ironman deelnemer verbruikt ongeveer 10.000 calorieën tussen start en finishlijn. Deze calorieën komen uit het vet dat is opgeslagen in vet- en spierweefsel, glycogeen welke opgeslagen in de spieren en lever, aminozuren vrijgegeven door de afbraak van spiereitwitten en calorieën die zijn ingenomen tijdens het sporten middels voeding (meestal in de vorm van koolhydraten).

Naarmate de race begint te vorderen verschuift de balans van brandstoffen. Tijdens het zwemmen en het eerste deel van het fietsen komt bijna de helft van de energie voor de spieren uit koolhydraten, de andere helft bestaat uit vet en een klein beetje eitwitten. Als de koolhydraatvoorraad begint te slinken, zal de bijdrage aan de inspanning afnemen en zal er energie uit je vetopslag worden gegenereerd. Halverwege de marathon, in het allerlaatste stadium, zal de spierglycogeen tot een extreem laag niveau dalen in de kuiten en hamstrings. Het gevolg is dat de totale koolhydraat bijdrage steeds verder afneemt, vet oxidatie toeneemt en aminozuren nog slechts voor 15% energie kunnen voorzien aan de spieren. Je benen worden zwaar en je gaat serieus vermoeid raken.

Het onvermogen om de spieren van onvoldoende energie te voorzien is een van de belangrijkste redenen waarom ongetrainde sporters geen volledige Ironman kunnen voltooien. Onmogelijk. Uithoudingsvermogen kent een limiet van beschikbaarheid van glycogeen in de lever en spieren in functie. Wanneer deze voorraden dusdanig ver opraken is je dag afgelopen. Basta! Jij zult niet veel actiefs meer kunnen. Door je uithoudingsvermogen te trainen, train je de capaciteit van glycogeen opslag in je lichaam. Bewezen is dat zelfs de meest fitte triathleet niet genoeg glycogeen kan opslaan om een hele Ironman te voltooien. Dus jezelf suf trainen gaat écht niet werken. Wel heb je als bijkomend voordeel dat je vet verbrandt tijdens de training wat je weer in staat stelt om als atleet meer glycogeen op te slaan die langer houdbaar is.

Je lichaam als een zeef.
Het meest zichtbare effect van het racen tijdens een Ironman is de  grote hoeveelheden zweet op het lichaam van een atleet. Zweet is goor maar o zo belangrijk! Transpireren is een vitaal koelingsmechanisme voor het lichaam. Het bloed zorgt ervoor dat het overtollige warmte, geproduceerd door de spieren tijdens het fietsen en lopen, weggevoerd wordt naar het oppervlak van de huid. Zweetklieren onttrekken vervolgens wat vocht uit het bloed, en daarmee dus ook warmte, en duwen het door je huid naar buiten. Hier verdampt het en zo koelt je huid. Tenslotte zal het gekoelde bloed terugstromen naar de kern van het lichaam waar het opnieuw warmte absorbeert en distribueert richting de ‘uitgang’.

Tijdens een warme of hete Ironman transpireert een atleet gemiddeld 1 liter vocht per uur tijdens het fiets- en looponderdeel. Dat is dus zo’n 9 á 10 liter vochtverlies voor veel atleten tijdens de race!! Als je al dat vochtverlies niet zou compenseren met vochtinname dan is het onmogelijk om een Ironman te finishen laat staan snel te voltooien. Een studie uit 2007 van de Universiteit van Kaapstad toonde aan dat een gemiddelde triathleet 5% van hun gewicht verliest tijdens een Ironman.

Spierschade.
Spierweefselschade klinkt al niet positief laat staan dan je zeker weet dat je ermee te maken krijgt tijdens een Ironman. Een groot aantal van je spiercellen raakt onderweg namelijk verstoord, beschadigd of wordt zelfs afgebroken.  De oorzaak hiervan is eigenlijk een mechanische stress van je lichaam. Om het in Jip en Janneke taal te houden:

….. want: “The main cause of muscle damage is mechanical stress, which is caused primarily by eccentric (pronounced ee-centric) muscle contractions. In an eccentric contraction, the muscle lengthens as it contracts (for example, during the lowering phase of a biceps curl) instead of shortening as in a concentric contraction (e.g., the lifting phase of a biceps curl) or staying the same length as in an isometric contraction (e.g., flexing to show off one’s biceps” …… gaat je niet helpen

betekent dit dat de spieren een hele lange tijd uit elkaar gerekt worden, aan beide kanten. Vergelijk het met een elastiek. Trek deze 1000x uit elkaar/zet er spanning op en je weet zeker dat de elastiek wat aan functionaliteit en effectiviteit gaat missen.

Een tweede oorzaak van spierweefselschade is de afbraak van spier proteïne om energie op te wekken: ook wel catabolisme genoemd. Proteïne heeft niet de voorkeur als energiebron tijdens het sporten, maar wanneer de koolhydraatopslag op raakt in een latere fase van de Ironman dan zal er aanspraak gemaakt worden op deze proteïnes. Ken je die geur van ammoniak tijdens/na een race?  Nou dát is dus het teken dat je veel spier proteïnen aan het verbranden bent, ammoniak is namelijk een bijproduct dat komt uit de afbraak van proteïnen.

Onderbuikgevoel.
De professionele Australische triathleet Chris Legh zakte 50meter voor de finish in elkaar. Nagenoeg dood. Een spoedoperatie moest Chris’ zijn leven redden. Tijdens deze operatie werd de helft van zijn dikke darm verwijderd. Een groot deel van dit orgaan is letterlijk afgestorven tijdens de race door inadequate zuurstofopname. Tuurlijk is dit soort voorvallen op 1 hand te tellen maar in Legh’s geval was het zeer waarschijnlijk gerelateerd aan een aangeboren hartafwijking. Dit  en in combinatie met een darmstelsel dat geïrriteerd raakte tijdens de race heeft het extreem verkeerd doen uitpakken. Veelvoorkomende problemen tijdens een triathlon zijn maagproblemen, opgeblazen gevoel, braken, diarree  en misselijkheid.

Veel zaken liggen hieraan ten grondslag, waaronder: vochtverplaatsing in het lichaam, verminderde doorbloeding, uitdroging, veranderingen is het darmstelsel, hormonale verschuivingen en auto-immuun veranderingen.

Hoe je daar toch enige invloed op kan hebben? Geen liters onnodig water drinken, veel te veel eten of jezelf moedwillig uitdrogen bijvoorbeeld. Nu zul je wellicht hardop lachen maar je bent niet de eerste die onbewust te veel drinkt of eet voor de inspanning die je levert. Je darmstelsel bijvoorbeeld tolereert het totaal niet dat je gedurende een dergelijke inspanning teveel eet of drinkt terwijl het juist in een ‘ruststand’ moet zijn. Zullen we je nog wat verder verontrusten? Studies hebben aangetoond dat wij als triathleten een verhoogde kans op darmproblemen hebben dan niet-triathleten.

The final stretch.
Als jij ooit een hele triathlon hebt voltooid dan weet je dat de allerlaatste kilometers de meest speciale kilometers zijn uit je leven. Dit is met niets te vergelijken. Je bent in extase ondanks dat je lichaam helemaal uitgeput is. Het is dusdanig verzwakt door de fysieke impact die het een dag lang heeft moeten doorstaan, maar toch voelt het goed. Althans, goed voelen. Iedere stap die je zet tijdens die laatste kilometers voelt alsof je er 10kilo baksteen aan hebt hangen met 15kilo gewichten in je nek. Een onderzoek van het nationale Instituut voor Sport en Bewegen in Parijs bevestigd dat de energie die het kost in deze fase vele malen groter is dan hardlopen op het zelfde tempo zonder zwemmen en fietsen vooraf.
Er zijn verschillende redenen waar dat loodzware lichaamsgevoel vandaan komt tijdens die laatste kilometers van een Ironman. Het soort stappen wat je nu nog maakt is namelijk zeer afwijkend van atleten die bijvoorbeeld alleen een marathon doen. Dit komt met name door plaatselijke vermoeidheid in specifieke spiergroepen. Je gaat anders bewegen door deze vermoeidheid.

 

Je hersenen zijn aan het eind ook volledig op. Dit fenomeen heeft zelfs een naam: centrale vermoeidheid. Je hebt veel mentale tegenslagen op deze dag moeten overwinnen wat je compleet uitput in je hoofd. Het is net als je spieren, wanneer je een brandstof tekort creëert in je spieren zullen ongemakken optreden. Deze ongemakken zorgen ervoor dat je gemoedstoestand verandert. “Wil je eigenlijk nog wel doorgaan?”. Je gaat dus anders denken en malen. Maar wij blijven toch altijd weer zeggen: doorgaan potdomme!

The aftermath. 
Het zit erop. Gefeliciteerd, You’re an Ironman!. Nu heeft je lichaam een serieuze periode nodig om te herstellen van de impact en fysieke klappen die het heeft moeten doorstaan tijdens de Ironman. Je immuunsysteem speelt een extreem belangrijke rol in het helpen herstellen van je lichaam, maar helaas… je immuunsysteem zelf is ook flink gehavend uit de strijd gekomen. Immuuncellen blijven ‘onrustig’ voor een goeie 3 dagen na het kruisen van de finishlijn. Je bent nu overigens ook heel erg vatbaar voor virale en bacteriële infecties.

Je hebt er vast wel eens van gehoord: de “post-Ironman blues”. Dit. Is. Een. Feit. De weken na het finishen komt je gemoedstoestand in een andere fase waarin de term overtraining misschien wel de meest prominente plek inneemt. Overtraining staat bekend om zijn effect als het gaat om het verstoren van neurotransmitters. Juist ja, een soort van depressie dus waar je inkomt. Je weet alles even geen plekje te geven en bent onrustig. Je partner kan dan weer wel gerust zijn want het laatste waar jij aan kan denken is nieuwe triathlon.

Of het dit allemaal waard is? Dat mag je voor jezelf bepalen. Maar het gevoel van euforie na het voltooien van een Ironman zal met niets te vergelijken zijn.

bron: http://triathlete-europe.competitor.com/2011/10/06/the-physiological-impact-of-an-ironman-on-the-human-body#L51UF3llD9YjyE4i.99

ALGEMEEN: PRO-AGE-GROUPER

John dit is tri-athlete.nl, tri-athlete.nl dit is John. John is een elektricien. Hij heeft twee passies: bedrading en triathlon. Reeds succesvol met zijn eigen bedrijf maar de andere passie heeft zich nog niet helemaal uitbetaald, voor zijn gevoel. Hij wilt pro-triathleet worden. Wie niet….
Zijn liefde voor de sport gaat zo ver dat zijn werk om zijn sport ‘hangt’. Ongeveer 35 uur per week is hij bezig met zijn sportieve passie en probeert ook steeds iets minder te werken om zijn andere droom na te jagen.

John maakt deel uit van een nieuw gevormde groep binnen de triathlon: de ‘pro-age-grouper’. Hij maakt deel uit van het amateurveld tijdens een wedstrijd maar traint als een pro. Hij is het dus niet, maar hij leeft en traint wel als de nieuwe Jan Frodeno. Behalve de snelheid heeft Jan toch ongeveer evenveel tijd om te trainen. Deze nieuw gevormde groep begint met kleine stapjes groter te worden, iedere wedstrijd weer. Wat zij in feite doen is zorgen voor de aansluiting tussen de échte professionals en de amateurs.
Pro-age-groupers zijn georganiseerd, super gemotiveerd en trekken tegenwoordig steeds meer de aandacht van sponsoren. Grote merken zien in hen namelijk ‘influencers’. De sporters zijn namelijk de eerste ‘prooi’ voor de age-groupers omdat de stap naar de échte profs te groot is. Daarbij opgeteld dat ze vaak lokale races doen maakt het bijzonder interessant voor de grote merken.

Steeds vaker zien we triathleten opduiken die hun werk rondom hun schema plannen, in plaats van andersom. En dat maakt het dat ze meer dedicated zijn dan de gewone age-grouper. Sterker nog, sinds de afgelopen 2jaar is het zo dat deze triathleten tegen de prestaties van de top aanhikken. Recent tijdens de Challenge Shepparton finishten 4 age-groupers bij de top 10 overall. Natuurlijk begint de spoeling pro’s steeds dunner te worden bij iedere wedstrijd omdat het aanbod ook steeds meer groeit. Met maar 1 doel (Kona red.) starten de pro’s zeer selectief aan wedstrijden. En dat maakt het voor de pro-age-groupers steeds aantrekkelijker om juist díe wedstrijden uit te kiezen waarbij ze een slot kunnen pakken. Vroeg was een sub10 een garantie om naar het heilige eiland af te reizen voor het WK. Tegenwoordig is dit een ‘okay-‘tijd voor deze nieuwe stroming binnen de triathlon.

De pro-age-grouper is een hele interessante ontwikkeling die deze sport blijft door ontwikkelen. Niets mis mee dus. Triathlon is niet opeens explosief populairder geworden, onze triathleten worden gewoon steeds slimmer en ook voor hen begint dit meer en meer een ‘way of life’ te worden.

De pro’s zijn gewaarschuwd.

Bron: firstoffthebike.com

RACES: ARCH TO ARC

Als jij van extremen houdt: lees dan gerust verder. Is je partner wel een beetje klaar met dat jij altijd van huis bent omdat je moet trainen voor die hele Ironman? Stop maar. De titel was in dat geval voldoende.

Sommigen atleten trainen om eens te participeren in een extreme duurloop, denken erover om ooit ‘het kanaal’ over te zwemmen óf willen ooit een Tour de France-etappe nafietsen. De Arch to Arc combineert dit gewoon voor je.

140 kilometer hardlopen van Londen naar Dover.
33 kilometer zwemmen van Dover naar Calais.
290 kilometer fietsen van Calais naar Parijs.

Dít is de Enduroman Arch to Arc ultra-distance Triathlon.

Goed, dit zijn de geografische afstanden maar de kans dat je gaat verdwalen is groot. Zeer groot. De wereldrecordhouder op deze afstand (John van Wisse – Australiër) deed er in 481 kilometer over in 2014. Time-to-beat voor jou? 61 uur en 27 minuten.

En denk maar niet dat alles vlekkeloos gaat, want van Wisse werd bijvoorbeeld bij zijn zwemstart ook nog aangehouden door de politie omdat ze in hem een illegale immigrant zagen die probeerde te ontkomen. Het hele verhaal van zijn race komt uit op film en in book. Hieronder de trailer van zijn film.

Hoe je voor zo’n extreme triathlon moet trainen? Goede vraag. Van Wisse was reeds een marathonzwemmer, ultraloper en had meer dan eens op een tribike gezeten alvorens hij hieraan begon, dus wellicht moet jij je afvragen of je dit wel écht leuk gaat vinden. Zijn voorbereiding duurde ruim 3 jaar waarin hij dagelijks zichzelf in het zweet moest werken. Kwestie van extreem veel uren maken dus. En een stabiele relatie waarbij je partner/omgeving je steunt op weg naar de Arch to Arc.

We horen je hardop denken: welke idioot gaat er dan in godsnaam zo’n uitdaging aan. Wel, Edgar Ette (directeur Enduroman Ultra Events) was de eerste die de uitdaging aanging alvorens hij dit evenement ging ‘aanbieden’, zijn tijd: 81uur en 50min. Sinds Ette zijn er ongeveer 50 atleten geweest die de uitdaging aangingen, slechts 24 wisten ook daadwerkelijk de finish te halen. Wij spraken Ette en stelden hem de vraag: “Wat is de gouden tip om de finish te halen?”. “Iedereen die de finish heeft gehaald wist het Kanaal succesvol over te steken” aldus Ette. Juist ja, sleutel is dus de Noordzee. “Als je geen open water achtergrond hebt dan zou tijdens je voorbereiding de meeste aandacht hier aan moeten geven, puur omdat dit het meest lastige onderdeel is” vervolgde Ette zijn betoog.

Lopen en fietsen kan eenieder, en hier is ook relatief eenvoudig op te trainen, maar het zwemmen is een ware bottleneck. Zeker als het een zee betreft. Het eventuele rusten laten de meeste uitdagers dan ook plaatsvinden voorafgaand aan het zwemmen. Dat zegt wel voldoende. Let wel: de tijd tikt door, ook tijdens het rusten!

Waarom jij als lezer dit eens moet proberen? “Precies de reden waarom anderen het deden: het is een life-changer omdat je nu écht jezelf leert kennen in deze battle-against-lonelyness” zei Ette. “Doe het wanneer je het gevoel hebt dat je het kan, maar doe het niet zonder je de volledige support hebt van je familie en dierbaren”!

arch to arc run

Eenzaam lopen.

arch to arc cycle

Eenzaam fietsen.

Mocht je geïnteresseerd zijn? Neem contact op via ons zodat wij je in contact kunnen brengen met de organisatie. Ieder jaar van juni tot oktober kun je de uitdaging solo aan gaan. Ook is er de omdat om deze wedstrijd in een relay-vorm te doen.

ALGEMEEN: JOUW MEDAILLES

En bijna kunnen we het sportieve 2015 afvinken. Finishershirts, bekers, BIB nummers en medailles -waar zo hard voor gewerkt is- hebben de vertrouwde plek ingenomen onderin de oude sokkenlade. Of toch niet? Wij hebben voor jullie wat leuke ideeën voor jullie finishattributen op een rijtje gezet. Heb jij nog iets mooiers of beters? Mail ons naar info@tri-athlete.nl en wij zetten ‘m erbij!

 

racebib2 racebib1 medailleophangen2 medailleophangen1 medaillelijst medaillebox medaillebord medaille inlijsten medaille inlijsten 2