UA-58390013-1

RACES: IS THE COST WORTH THE HYPE?

Een vraag die iedere triathleet zichzelf stelt wanneer er een hoofdwedstrijd geselecteerd moet worden: “zijn de kosten de hype wel waard”? Want laten we wel wezen, zo’n Ironman wedstrijd is niet alleen sportief een uitdaging maar financieel gezien zeker ook! Waarom blijven we dan toch kiezen voor wedstrijden onder de Ironman-vlag.

Vooropgesteld, triathlon is niet voor niets een “duursport”. Het kost al een fortuin nog voordat je je überhaupt ergens voor hebt ingeschreven. Heb je al een goede race fiets? Je wetsuit en tri-suit zijn die al aangeschaft? Denk je ook aan die comfortabele hardloopschoenen? Mocht je er niet van op de hoogte zijn, voeding gedurende je trainingsschema’s zijn ook essentieel he! Gemiddeld geeft een triathleet in aanloop naar zijn/haar wedstrijd zo’n €3.500 euro uit. Naast dat je dit soort uitgaven echt wel voelt in je portemonnee in aanloop naar de ‘big day’ is het maar goed dat je jezelf geen uurloon hoeft door te berekenen want het aantal uur dat in je trainingen gaat zitten is helemaal onbetaalbaar.

Maar goed. Deze kosten ben je kwijt, ongeacht het type wedstrijd dat je uit gaat kiezen. Sommige kosten kun je dan wel uitsmeren over meerdere jaren (wetsuit en fiets bijvoorbeeld), maar overall blijft het toch een hele kluif. We zullen niet meer om de hete braai heen draaien… óf jij hoort bij het kamp Ironman óf je hoort bij de groep fanatiekelingen van de ‘overige’ wedstrijden. Zo is het nu eenmaal. Hoor je bij het kamp ‘overige wedstrijden’ dan betaal je voor een full distance wedstrijd gemiddeld zo’n €300,-. Als je overtuigd bent van de Ironman races dan loopt dat al gauw op tot zon €550,-. Yup, bijna het dubbele…

Laten we even wat specifieker worden. We maken er voor het gemak even ‘Kamp Ironman’ en ‘Kamp Challenge’ van. Challenge wedstrijden zijn eigenlijk de tegenhanger van de Ironman wedstrijden. Het is net als voetbal. Of je bent voor Ajax, of je bent Feyenoord aanhanger.
Wat maakt het dat een triathlon over het algemeen zo ‘duur’ is. De organisatie die natuurlijk betaalt dient te worden. Politie of ander gemeentevolk moet wegen afsluiten over een afstand van 180km. Een finish, expo, award en registratie area moet opgebouwd worden. Transitiezones moeten opgezet worden. En ook zogenaamde ‘aidstations’ ter bevoorrading van de atleet. Dan ook nog de pre-race producten die daarbij ‘geschonken’ worden aan jou. Medici en monteurs die jou, in geval van nood, helpen. Eigenlijk dient de gehele infrastructuur voor een dag op de schop genomen te worden. Vanuit dat perspectief is dat bedrag wel redelijk op te breken, toch?

Maar waarom is de investering van een ‘Challenge kamp’ wedstrijd dan minder hoog dan die van het Ironman kamp? Eenvoudig. De beleving rondom het Challenge evenement is veel kleinschaliger én het marketingkanaal is zo ook kleiner. En eigenlijk zijn we dan al klaar met dit betoog. Marketing maakt de hype. De kracht van Ironman is dat het een mythe begint te worden. En de profatleten doen er heel hard aan mee. Ken jij de beelden van Ironman Kona (Hawaii)? Precies. Nagenoeg iedere grote triathleet legt daar de focus op, op die ene wedstrijd. De heilige graal van onze sport, niet voor niets. En uiteindelijk betalen wij allemaal voor deze ‘droom’. En of het dit waard is? Dat mag je voor jezelf beslissen. Kies je voor een strakke organisatie, heel veel beleving rondom het evenement en wil je als een ware held, inclusief mega grote medaille, ontvangen worden? Kies dan voor Ironman. Kies je voor het afwerken van triathlons en geef je niets om de hele mythe om een wedstrijd heen: Challenge.

Kunnen we het zo makkelijk stellen? Is Ironman dan daadwerkelijk de Coca Cola onder de triathlons? Of dienen we meer factoren met elkaar te vergelijken? Zoals parcours, locatie of misschien wel deelnemersveld? Feit blijft dat je bijna niet meer om de Ironman evenementen heen kan, zo ook koos onze nationale trots Team4Talent ook voor de commerciële machine van Ironman en liet het de eredivisie armer achter. Challenge Vichy, ook al opgeslokt door de ijzeren man formule, en zouden we hiermee dan ook kunnen stellen dat bijvoorbeeld Challenge Roth symbool staat voor dat kleine Galliërs-dorp van Asterix en Obelix? Nee, dat zou te ver gaan, er blijven nog tal van, onafhankelijke races, over zoals Embrunman, Alpe d’Huez, Norseman (als je durft) en ga zo maar verder. Maar over de hele breedte genomen kan je wel stellen dat onze sport in opmars is, en daar profiteert tot nu toe een formule zichtbaar van. Of doen we daarmee Challenge te niet? U mag het zeggen.