excuses

ALGEMEEN: RACE-DAY EXCUSES

Hoe herkenbaar klinkt dit: vrienden en bekenden die met een lading excuses aankomen nog vóór dat het startschot klinkt. Van een klein verkoudheidje tot het slechte slapen en vermoeid zijn; al deze excuses zijn natuurlijk simpelweg onderdeel van de masterclass ‘de kunst van de race-day excuses’.

Het lullige hiervan is dat jullie allemaal weten dat diegene keihard staat te liegen maar niemand die het kan bewijzen. Dat kleine verkoudheidje of dat slechte slapen zijn zo super vaag en niet-tastbaar dat deze bewuste sporter zichzelf al heeft ingepakt voor een eventueel slecht resultaat. Tsja, als je zo aan de start gaat staan zal je nooit een winnaar worden….

Wees gewoon eerlijk en geef toe dat een slechte voorbereiding de reden is dat je het gaat verprutsen in plaats van dat je Champions League-excuses gaat maken. Ga voor de lol maar eens diverse sociale media kanalen af en zie dat sommigen nog meer tijd/energie steken in het maken van excuses binnen 140 karakters dan dat ze in hun hardlooptraining stoppen.

Hieronder een opsomming van trieste en ongeloofwaardige excuses. Gebruik deze als je super slecht hebt getraind of als je eigenlijk een waardeloze sporter bent die continue hoog van de toren blaast maar eigenlijk het talent niet heeft en dus zijn social media volgers alvast wil voorbereiden op het verrotte resultaat.

1 “deze race is een training voor mijn ándere grote doel” – ahh tuurlijk. Dus je gaat deelnemen aan een wedstrijd die voor jouw geen wedstrijd is?! Waarom zou je andere atleten (voor wie dit wél een belangrijke race is) dan in de weg gaan lopen. Start dan ook gewoon he-le-maal achteraan zodat jij: 1. niemand lastigvalt en 2. lekker kan ‘trainen’.

2  “ik heb een blessure (die ik kort voor de race nog niet had maar nu OPEENS daar is)” – Meestal kan de precieze locatie van de pijn ook niet aangewezen worden door de desbetreffende acteur. Het zit altijd ‘ergens’ in de buurt van de hamstrings of de rug.

3 “ik voel me vermoeid” – van al het trainen of van het slechte slapen? Wees duidelijk. Als je teveel hebt getraind dan is het JOUW fout, als je slecht hebt geslapen dan kán het een excuus zijn maar veel topatleten slapen ook slecht voor hun grote race en weten er dan alsnog een wereldse prestatie uit te persen.

4 “het zwem-/fiets-/hardlooponderdeel was langer dan normaal. Iedereen deed er langer over” – als dat al zo zou zijn dan hoor je er niemand over zeuren, omdat IEDEREEN ermee te maken had.

5 “er waren super veel atleten die aan het stayeren waren maar juist mij pakten ze er iedere keer uit” – als je deze hoort dan is de kans 90% dat het een wedstrijd in het buitenland was. Niemand kan dit immers controleren dus daarmee komt de superatleet goed weg.

6 “er was veel meer wind waardoor ik niet maximaal kon fietsen” – ook niet te controleren. Lekker excuus weer verzonnen joh! Als je zou aanhalen dat het warmer, natter of kouder was dan weet je dat het te controleren is, maar deze: nee.

7 “mijn zwembril werd van mijn hoofd getrapt” – maar gelukkig heb je geen zichtbare schade behalve dat kleine rode vlekje op je neus dat iedereen heeft. Omdat het de afdruk van de brug is.

8 “mijn fiets schakelde door/ketting viel er continue af” – maar nu je gefinisht bent en wij je fiets op gaan halen is er wonder boven wonder helemaal niets meer aan de hand en heeft die fiets zichzelf blijkbaar gerepareerd. Als je dit excuus gebruikt doe je er goed aan om je handen van smeer te voorzien. Anders ben je echt niet met je fiets in de weer geweest.

 9 “ik heb meer tijd gestopt in het begeleiden van andere atleten dan in mijn eigen training” – toegegeven, hij komt niet vaak voor maar ook jij zult deze vast wel eens gehoord hebben. Is het een excuus of een gebrek aan plannen. Wat ook weer een competentie is.

10 “ik heb een spier in mijn onderbeen gescheurd” – gebruik dan op z’n minst een lading aan medische termen zodat het lijkt alsof je een fysio hebt gezien. Er is een voorbeeld van een triathleet die haar DNF kracht bijzette door middel van het excuus dat ze een rib gebroken had, onderweg. Voor de camera moest ze alleen wel hoesten zonder dat er ook maar een klein beetje pijn van haar gezicht te lezen was.

11 “mijn gelletjes waren op tijdens het looponderdeel” – dit heeft eerder te maken met incompetentie dan met een geldig excuus. En als je serieus suiker nodig hebt dan pak je wel iets anders onderweg. Ziek finishen is beter dan NIET finishen.

12 ”ik was te warm gekleed” – maar dan ben je gewoon onervaren. Iedere ervaren duursporter weet precies wat acceptabel is om te dragen.

13 ”ik heb iets verkeerds gegeten de avond voor de race” – les 1: wijk nooit van je voedingspatroon af in aanloop naar je race. Ook dit heeft dus met onervarenheid te maken.

ALGEMEEN: SUCCES IS EEN KEUZE

Denk jij dat Frederik van Lierde of Bas Diederen enkel met een talent geboren zijn? Helemaal niet, ze werken er dagelijks ontzettend hard voor. Dat is het verschil tussen hen en een groot deel van de ‘gewone’ triathleten. Ze maken iedere dag weer keuzes om steeds maar weer beter te worden. Succes is een keuze. Maar wat betekent het eigenlijk om voor de harde weg te kiezen?

succes keuze

Deze multisport vraag best veel van je, je moet dus veranderen; veranderen van gewoonten, van routines, het veranderen van je planning en voedingspatroon. Maar het vraagt ook veranderingen in details als je slaap, rust, herstel en persoonlijke planning. Mentaliteit en doorzettingsvermogen dus. 24/7.

Jij hebt dus zelf de keuze om het komend seizoen een average te zijn of om mee te draaien in de hogere regionen van het deelnemers veld. Hoe? Door keihard te werken en keuzes te maken. Een paar van die praktische situaties waarin je moet kiezen hebben we op een rijtje gezet. Waar kies jij voor?

  1. Wakker worden: Je wekker gaat af om 06.00u. Je slaat op de snooze knop, draait je om en gaat nog even slapen –OF- Je springt uit bed, eet iets lichts en gezonds en gaat de deur uit voor een training.
  2. Ontbijt: Doe je mee aan die hippe vloeibare detox kuurtjes (terwijl detoxing niet eens bestaat) –OF- eet je een gezond ontbijt met granen, vers fruit, vetarme yoghurt en verse geperste sapjes.
  3. Lunch: Loop je langs een snackbar tijdens je middagpauze –OF- ga je voor een salade, gewone boterham, nootjes, vers fruit of kwark.
  4. Zwemtraining: Adem je wanneer je vind dat je moet ademen –OF- beheers jij je ademhaling zélfs op momenten dat jij vermoeid begint te raken. Gecontroleerd ademen dus.
  5. Fietstraining: Draai je ontspannen rond met je pedalen en geniet je van de omgeving –OF- draai je iedere training mee op kop en rijd je altijd vol in de wind.
  6. Looptraining: Doe jij je warming-up oefeningen en hardloopsetjes op je dooie gemak –OF- focus jij je op ieder detail tijdens de training zoals je techniek, ademhaling en houding.
  7. Vrijdagmidagborrel: Drink jij een stuk uit je kraag met vrienden of collega’s in je favoriete café –OF- pak je bescheiden een borreltje mee en ga je een beetje op tijd je mandje in omdat je het weekend weer volop wilt trainen.
  8. Triathlon race: Ben jij altijd op zoek naar drafters en maak jij je druk om de mensen om je heen én heb je overal een excuus voor dat je niet zo’n geode tijd hebt –OF- doe jij je best, leer je van de ervaringen, en ben je verantwoordelijk voor je eigen resultaat.
  9. Gedurende de avond: Is het Netflix logo bijna ingebrand op je tv –OF- ga je op tijd naar bed, val je ontspannen in slaap en ben je om 06.00u weer wakker voor een training.

Win of verliezen, jij kiest. Succes is een keuze. En als triathleet heb jij dat succes in eigen hand. Nu ben je natuurlijk geen Kona-ganger vanaf het allereerste moment maar doordat je uit verschillende wedstrijden leert maak je in toekomstige wedstrijden keuzes op basis van ervaring. Ook dat is succes.

Het gaat niet om de fiets, niet om de perfecte hardloopschoenen, niet om de beste omstandigheden en omgeving of wellicht de beste nachtrust ooit om jouw triathlondroom ooit uit te laten komen. Het gaat om jou. En de keuzes die jij iedere dag weer maakt.

 “The difference between a good athlete and a great athlete is that in any given situation, when offered the choice of doing things the hard way or the easy way, a great athlete will always choose the hard way. It’s the cumulative effect of always doing things the hard way that makes all the difference.”  –David Marsh