Ironman

RACES: IRONMAN FINALE ’16

Helaas heeft niet iedereen het talent om aankomende zaterdag deel te nemen aan Ironman World Championship 2016. Voor die groep hebben wij een aantal redenen op een rijtje gezet waarom je dan in ieder geval wél moet kijken naar de livestream of NBC!

1. Het is en blijft Hawaii. Het mekka voor ons als triathleten.
2. De allerbeste triathleten ter wereld delen elkaar mokerslagen uit tijdens deze langeafstandsrace in die verzengende hitte en hoge luchtvochtigheid.
3. Onze eigen Yvonne van Vlerken en Frederik van Lierde maken altijd kans in het PRO-veld.
4. Oneindig veel tips en uitleg van voormalig wereldkampioenen tijdens de uitzending.
5. Danielle Ryf (SUI) die de tweede vrouw op aarde kan worden die zowel de 70.3 als 140.6 in 1 jaar op haar naam kan schrijven.
6. Jan Frodeno die zal proberen om onder het huidige wereldrecord van 8:03:56u te duiken.
7. Minimaal 8 uur lang, met een biertje in de hang, kijken hoe de échte profs sporten.
8. Gemotiveerd raken om keihard te trainen gedurende de wintermaanden
9. Af en toe in slaap sukkelen om vervolgens wakker worden en dan te beseffen dat ze nog stééds aan het hardlopen zijn.
10. En Kona is traditioneel dé catwalk voor fietsmerken met de allernieuwste exemplaren voor het komende seizoen.

BMC Time Machine Dimond Marquise Cervelo PX5 TREK Speedconcept Ventum One

WK IRONMAN ’16

ALGEMEEN: TRIATHLON STRATEGIE

Een ‘Ironman racen’ is eigenlijk een oxymoron (een stijlfiguur waarbij twee woorden worden gecombineerd die elkaar in hun letterlijke betekenis tegenspreken).

Bij nagenoeg iedere (Ironman/Challenge) triathlon zullen er ongeveer 50 atleten deelnemen die echt op een top van hun uithoudingsvermogen presteren. Een wedstrijd lang. Dan volgt er een groep van zo’n 250 participanten die denken dat ze competitief zijn maar achterblijven op hun wedstrijdschema.

…… en dan komen wij! De grote meute die maar op 1 ding gefocust is: de finishboog. En als het ff kan het liefst zo snel mogelijk.

Een 140.6 wedstrijd is een ultieme afstand om het kaf van het koren te scheiden. Wie is er nu werkelijk zo goed! Maar een goede race is dan alleen maar een lekkere uithoudingsvermogen, het graait allemaal om je vorm van de dag…. En wat je daar vervolgens mee doet. Jaren van onderzoeken, testen, coachen en racen heeft ons geleerd dat een race pas écht gewonnen (zowel in tijd als voor je gevoel) kan worden bij de aansluitende marathon. En het lopen van een marathon, nadat je al 3,8km gezwommen en 180km gefietst hebt, gaat vaker mis in de uitvoering en voorbereiding dan dat het met je uithoudingsvermogen en conditie te maken heeft. Kortom: jouw uithoudingsvermogen en conditie kunnen niet tippen aan een perfect race strategie. Met deze conclusie in het achterhoofd zijn er een 6-tal triathlon race geheimen om jou te helpen bij het verslaan van je concurrentie en het verslaan van je eigenwijsheid.

Het gaat niet om snelheid, het gaat om het ‘niet vertragen’
Het is te gemakkelijk om te ‘verzuipen in je eigen raceplan ruim voor je daadwerkelijk aan het looponderdeel begint. We hebben het allemaal wel eens meegemaakt: aan familie en vrienden doorgeven waar dat ze je ongeveer voorbij kunnen zien komen op welke tijd. En wanneer het moment daar is staan ze te wacht op jou…. Maar je komt maar niet voorbij. Snelle trainingstijden zijn nu eenmaal géén basis om een compleet raceplan op te baseren. Je racedag is totaal anders dan die 10km hardloopsessie. In werkelijkheid draait dat laatste looponderdeel om ‘niet vertragen’. Kijk naar je afgelopen triathlons (of die van een ander) en je ziet dat het overgrote deel van het deelnemersveld stevig vertraagd na de 21km barrière.  Een minuut per kilometer langzamer is niet ongewoon zie je wel. Het moet dus niet je instelling zijn om die marathon in een recordtempo te lopen maar je moet een tempo vinden (en trainen) die je eigenlijk de hele dag wel kan volhouden. Niets is lekkerder dan de laatste 10kilometer tientallen/honderdtallen op te schuiven in het klassement. Toch?

Neem wandelen mee in je strategie, zie het niet als een mislukking
Als er ooit iemand tegen je zegt dat hij nooit wandelt tijdens een hele triathlon dan heet hij óf Craig Alexander óf het is een robot. Triathlon coaches nemen steeds vaker, op basis van ervaring en kennis, wandelen op in een raceplan. Eigenlijk is het voor ‘onze groep triathleten’ aan te raden om even een paar passen te wandelen bij een AID-station, en dit om de volgende redenen:

–          Jezelf even GOED voorzien van voeding/drinken
–          Hartslag naar beneden brengen
–          Frisse focus op de volgende 5km

Sterker nog, hardlopen van verzorgingspost naar verzorgingspost mag je best belonen met een paar passen wandelen!

10 kilometer behouden hardlopen is de sleutel tot een sterke finish
Jaaaaaren geleden (lees: 2008) zijn er bij een aantal agegroupers (categorie 10-15uur finish) de GPS data uitgelezen voor een experiment omtrent split-tijden. Wat blijkt:

–          atleten die de eerste 10 kilometers hard van start gaan zullen relatief gezien meer tijd verliezen ten opzicht van atleten die dit niet doen.
–           Atleten die iedere kilometer vergelijkbare splits noteren finishen vaak het hoogste in de agegroup.

Onze conclusie: Klinkt logisch. Bijna niemand doet het.

Hoe dank ook, als jij een sterke marathon wil lopen dat doe je er goed aan om de eerste 10 kilometer een behouden te lopen. Gemiddeld moet je 30sec langer doen over je eerste tien marathonkilometers dan je gewend bent. Na dit punt kun jij je vertrouwde racepace aanhouden en richting finishen hobbelen. Deze strategie heeft er sinds 2008 voor gezorgd dat vele Ironman/Challenge PR’s zijn gesneuveld. Probeer het maar eens! Geef dit schema 5min (30sec x 10km) en wij maken jouw dag. Je laatste 10km zul jij ons eeuwig dankbaar zijn.

Heb 3 fysieke hardloopsignalen voor jouw racedag
Nu ons gezamenlijke doel is om niet te vertragen tijdens de marathon is het essentieel om een ‘steady’ loophouding te hebben. Een goede loopsessie valt of staat met techniek natuurlijk. Sterker nog: als jij een goede techniek beheerst zal het ook veel minder moeite kosten.

Om nu te voorkomen dat jouw steady run veranderd is een betonnen muur is het goed om 3 hardloop signalen te herkennen. Onze favorieten zijn: kin omhoog voor een rechte loophouding, Ellebogen naar achteren voor een goede pas en ontspannen handen om geen spanningsklachten in handen, armen, schouders en nek te krijgen.

Voedingsschema op het loopparcours
Onderschoven kindje dit. Een goed voedingsplan is beter dan géén voedingsplan. Ook al ziet zo’n wandelend triathlon buffet er heerlijk uit bij de verzorgingsposten, dat wil niet zeggen dat jouw lichaam van binnen dit ook zo heerlijk zal vinden. Probeer op basis van tijd of afstand jouw energie in te nemen. De meeste beginnende triathleten doen dit op basis van tijd, maar de sleutel kan hem zitten in een patroon op basis van afstand.

Voorbeeld: Omdat verzorgingsposten vaak om de 2,5km aanwezig zijn op het loopparcours kun je met wat fancy rekenwerk een perfect schema opstellen. Als jij bijvoorbeeld er van uitgaat dat je rond de 5:00/km loopt en je hebt iedere 30min een gelletje nodig dan kun je op km 6, 12, 18, 24, 30 en 36 eten. Zo leg je niet alleen een basis voor een goed voedingspatroon maar je neemt ook voeding op basis van intensiteit en afstand. Daarbij ren je letterlijk naar je voeding toe. Alle overige kilometers/verzorgingsposten kunnen je gebruiken voor hydratatie.

Ben zowel mentaal als fysiek klaar voor de race
Conditie alleen gaat je niet langs die 140.6 wedstrijd helpen. Sterker nog, jij kiest een dergelijke afstand omdat je jouw lichaam maximaal wilt testen op fysieke en mentale verdraagzaamheid.

Vele deelnemers hebben ‘de man met de hamer’ ongetwijfeld wel eens ontmoet tijdens de marathon, dit verbleekt echter bij wat er met je lichaam gebeurd nadat je gefinisht bent. Met een lichaam dat zijn limiet heeft opgezocht en wat heeft gedraaid op gelletjes en astronautenvoer heb jij je handen voel als jij je medaille om je nek hebt hangen. Je lichaam worstelt met het stilstaan en de rotzooi die naar binnen is gewerkt. Dit is hét punt waarop het mentale aspect van jouw racedag gaat beginnen. Super belangrijk dus dat jij dit in je race strategie gaat opnemen. Print alle scenario’s in je onderbewustzijn zoals kramp, overgeven en jezelf dizzy voelen na het finishen. Je lichaam kan namelijk bij deze vorm van inspanning nauwelijks nog een fatsoenlijke rekensom voltooien. Als jij beter wilt worden dan zul je een heuse strategie op moeten zetten. Doe je voordeel met de –bewezen- punten hierboven.

 

Bron: Xtri.com

ALGEMEEN: IRONMAN QUIZ

Zo, je inschrijving is geregeld. Hotel is geboekt. Familie is op de hoogte. Het trainen kan beginnen. Maar ben jij er eigenlijk wel klaar voor om een Ironman te worden? Jezelf onderwerpen aan een streng trainingsregime is namelijk niet het enige wat een bepalende factor zal zijn op weg naar de finishlijn. Heb jij al gedacht aan het feit dat jij je hele lifestyle aan moet gaan passen zodat het aan je voorbereiding en toewijding niet kan liggen.

Hoe dan ook, wij van Tri-athlete hebben maar even een paar quizvragen op een rijtje gezet zodat jij kan bepalen of die hele afstand te doen is of dat je beter de inschrijving aan kan gaan passen naar een kortere afstand.

Hoeveel triathlons heb jij tot op heden voltooid?
A)
Ontelbaar. Sterker nog, ik zou niet eens meer weten hoeveel medailles ik heb opgehaald aan de finishlijn.
B) 5 of 6. Ik ben begonnen met de sprint afstand en ben daarna overgegaan naar de kwart/olympic afstand.
C) Geen enkele! Ik ben een newbie binnen de triathlonsport, maar hey: wel super klaar voor dit duursportgeweld!


Wat is de voornaamste reden waarom je gaat deelnemen aan een Ironman?
A)
Ik ben een oude rot in de duursport. Heb oneindig veel marathons gelopen en vele kilometers gefietst dus een triathlon is eigenlijk een hele logische stap.
B) Ik ben vaak genoeg gids geweest voor mijn vrienden, heb hen ondersteuning geboden tijdens races zodat ik het nu zelf eens echt wil gaan ervaren.
C) Ik zag iets op tv dat ging over Kona en ik voel dat ik daar thuishoor. Daarbij, ik wil een reden hebben om zo’n M-dotted logo te laten tatoeëren.


Hoeveel geld wil je investeren in dit Ironman avontuur?
A)
Zoveel als nodig is. Alles om maar over die finishlijn te stappen.
B) Hangt er vanaf. Ik kijk serieus wel naar wat iets kost. Een fancy gadget die ik MOET hebben die zal ik zeker aanschaffen.
C) Niet teveel. Ik leen wel een fiets en ga lokaal een race doen zodat ik geld op zak kan houden.


Stonden je vrienden en familie direct achter je toen je jouw plan ventileerde om een Ironman te worden?
A)
Absoluut. De meeste van hen reizen me achterna en gaan deelnemen/mij toejuichen.
B) Het overgrote deel wel. Ik heb nog niet het hele plan besproken maar ze waren er ook voor me tijdens al die kortere races.
C) Geen idee? Ze weten niet eens wat een triathlon is dus waren zouden ze het dan moeten weten.


Hoe ziet jouw dagelijks schema eruit?
A)
Super druk, maar er is altijd wel een gaatje te vinden om te trainen. Rondom mijn lunch of als de kinderen net naar bed zijn gebracht.
B) Hectisch genoeg, maar ik moet het er maar voor over hebben.
C) Dramatisch. Meetings, deadlines en kinderen/vrouw die aan mijn hoofd zeuren. Ik heb soms niet eens tijd om fatsoenlijk te eten.


Stel dat jij op je fiets zit en je dendert dwars door een stuk glas heen met je banden.
Wat is dan jouw reactie?
A) Geen probleem. Ik weet hoe ik een bandje moet vervangen en het materiaal heb ik bij me. Fix this shit and continue!
B) Ik vraag een andere weggebruiker om even te stoppen om mijn band te plakken.
C) Complete paniek. Ik pak mijn telefoon en ik bel een vriend/familielid om mij op te halen.


Wat voor type racer ben jij?
A)
Front of the Packer. Ik ga voor de winst en ik heb genoeg age-group overwinningen op mijn palmares staan.
B) Degelijke races. Rustig en controlerende atleet. Als het tempo juist voelt dan kan ik eeuwig door blijven gaan.
C) Red Liner. Als ik niet op ieder onderdeel 100% geef dan ga ik het gewoon niet halen.


SCORE

  • A = 3 punten
  • B = 2 punten
  • C = 1 punt

Tel je punten bij elkaar op en zie of jij klaar bent voor een Ironman!

15 tot 18: Klaar voor een Ironman
Jij bent altijd bezig met duursporten. Of het nu je interesse is in de marathon van New York of een zwemwedstrijd ergens in Azië! Waarom zou je dan inderdaad niet zelf eens die grote uitdaging aangaan, toch? Als je nog geen 70.3 achter je naam hebt staan dan is het wel sterk aan te raden om die eerst af te werken. Het is natuurlijk geen vereiste maar zo kom je er wel achter wat er voor nodig is om een langere triathlonafstand aan te gaan. Het is geen kwestie van doen maar vooral indrukken, ervaring en kilometers opdoen in de voorbereiding. Als je zelfs dáár van kan genieten, tsja dan ben je er écht wel klaar voor.

Wat ook belangrijk is, is het delen van je trainingsplannen met je familie en vrienden zodat ook zij voorbereid zijn op de vele uren training die jij aangaat, jouw afwezigheid en de algemene lifestyle die gaat veranderen. Je hebt oprecht die support nodig die accepteert dat jij dit grote doel na gaat streven. Als iedereen met de neus dezelfde kant op staat dan zal het daar in ieder geval niet meer aan liggen.

11 tot 14: Je bent er nog nét niet helemaal klaar voor
Zonder twijfel zal je verlangen om een Ironman te worden er echt wel zijn. Maar de tijd? In mindere mate.
Gemiddeld ben je zo’n 10 maanden in de weer om de juiste basis te leggen. Nu kun je uitgaan van een minimaal trainingsschema maar de kans op blessures blijft dan wel groter natuurlijk. Daarbij, in je belangrijkste trainingsmaanden naar je wedstrijd toe zul je zo’n 20uur per week met sport bezig zijn. Op dit punt zal jij je sociale leven op een lager pitje moeten draaien en dat allemaal voor het trainen.

En dan de financiële investering. Wedstrijden met een grote naam (Ironman of Challenge) vragen je om een enorme bak geld. Nieuwe kleding, accessoires, hotel- en reiskosten maken dit helemaal tot een DUURsport. Als je moeite hebt met je financiën dan is het wellicht verstandig om te zoeken naar een andere hobby óf een wedstrijd met minder allure. Niet erg, maak van je Ironmandroom gewoon een lange termijn doelstelling!

6 tot 10: Neem de tijd voor een betere voorbereiding
Wij snappen ook wel dat jij je graag een Ironman triathleet wil noemen er is alleen één maar: je hebt nog nooit aan een race deelgenomen die ook maar een beetje in de buurt komt van deze lange afstand. Die grote wedstrijden op tv kijken is maar 1 kant van de medaille…. Probeer de boel niet te romantiseren, want zoals die profs deelnemen aan een wedstrijd is andere koek dan zoals die overige 95% deelnemen. Klaar voor een portie realiteit? Ga eens naar een langeafstandswedstrijd en kijk bij de finishzone eens goed rond. Zo krijg je een indruk van hoe diep atleten werkelijk zijn gegaan. Ben je na die realiteitscheck nog steeds overtuigd om voor die 170.6 afstand te gaan dan doe je er verstandig aan om toch eerst deel te nemen aan diverse kleinere wedstrijden. Ondervind eens wat een comfortabele pace is, hoe je met een lekke band moet omgaan en wat je bijvoorbeeld juist wel én niet kan eten tijdens een wedstrijd. Doe er je voordeel mee!

 

RACES: IRONMAN REGELS 2016

Regels worden van tijd tot tijd aangepast. Is het alleen al om te laten zien als organisatie dat je ‘actief’ bezig bent met de sport. Ironman heeft, in samenspraak met de ITU, een aantal ‘hete hangijzers’ tegen het licht gehouden wat heeft geresulteerd in onderstaande, meest opvallende, veranderingen:

–          De draft zone bij de age-groupers gaat van 10 naar 12 meter. Dit geldt voor alle Ironman wedstrijden. Daarmee krijg je ook een andere tijd om een atleet te passeren (was 20, wordt 25 seconden).

–          Er zullen sneller kaarten worden uitgedeeld bij het negeren van regels én vervuiling van de omgeving.

–          Snorkels zijn bij alle wedstrijden verboden. Voorheen mocht het nog in overleg met de organisatie ter plekke. Dit is nu niet meer toegestaan.

Samengevat: je moet tegenwoordig over sterke benen beschikken op de fiets wil je binnen 25sec je voorganger hebben ingehaald. Al helemaal als er 12 meter daarvoor ook nog iemand fietst. En daarvoor…. Na de introductie van de rolling starts, de grotere tijdsverschillen bij de wavestarts en de strategie hierbij zal deze 12-meter regel een kwestie van ‘even wennen zijn’ voor zowel atleet als scheidsrechter maar het moet de sport uiteindelijk ten goede komen. Finisher moet je binnen de triathlon zélf worden en niet met behulp van anderen.

Stapsgewijs proberen Ironman en ITU naar elkaar toe te groeien zodat het voor atleten op de midden- en lange afstand overal ter wereld hetzelfde is qua regelgeving. En daar is wel iets voor te zeggen. Want ieder land heeft natuurlijk wel een briefing waar je heen moet (in eigen taal) maar nu hoeft je dus geen Japans meer te kunnen om de regels te begrijpen. Ironman stelt wel dat iedereen zelf verantwoordelijk blijft dat het de regels kent alvorens deel te nemen. Dus ga naar de briefing tijdens jouw wedstrijd of lees de 2016 Ironman Competition Rules door vóór 1 maart 2016. Vanaf 1 maart 2016 gaan de nieuwe regels in!

Bron: Ironman Europe

ALGEMEEN: WAAROM JIJ IN 2016 EEN IRONMAN 140.6 MOET DOEN

Waarom jij in 2016 een Ironman 140.6 (of andere full distance) wedstrijd MOET doen? Simpel. Het levert je zo enorm veel op. De investering zal je op alle fronten dubbel en dwars terugbetalen. Wij hebben voor jou 7 punten op een rijtje gezet om je te helpen die knoop door te hakken.

1. Omdat jij in 2016 in de vorm van je leven wilt zijn. Als je al een hele Ironman overweegt dan zul je ongetwijfeld al ooit een triathlon hebben gedaan (zo niet, dan moet je het tóch maar eens gaan doen). Maar als jij ooit al een 70.3 hebt gefinisht dan is de overstap naar de 140.6 wel te merken.

–          Als je dacht dat je voor de 70.3 al lang veel in het zwembad lag dan kun je nu je borst écht ‘nat maken’.
–          Al die uren op de fiets zullen je naar een ‘next level’ brengen.
–          Een halve marathon zal een trainingsrondje worden waar het voorheen nog je wedstrijdafstand was.

Wat al dat trainen je zeker gaat opleveren? Je verliest kilo’s aan vet, krijgt een mooi kleurtje van al dat sporten buiten en je gaat jezelf nog vele malen fitter voelen. Daarbij, en wellicht nog belangrijker, krijg je veel meel uithoudingsvermogen en je zult veel positiever ingesteld zijn.

2. Je kan gaan eten wat je wilt. Als jij meer dan 15u per week moet gaan trainen dan zal je dat ook gaan merken aan je metabolisme. Logisch eigenlijk. Dus heb jij zin in een lekkere pizza op zaterdag na je duurloop? Ga je gang en ‘vergrijp’ je aan die pizza. Kleine kanttekening: hoe gezonder je eet hoe beter je prestatie zal zijn. Ga er gerust vanuit dat je uitgaven aan groenten zal verdubbelen! Wat ook weer zal gaan betekenen dat je binnen een paar uur weer trek begint te krijgen.

3. Je van gewoontes gaat veranderen. Het trainen voor een hele Ironman (of andere 140.6 triathlon) vraagt om een nóg meer gedisciplineerde levensstijl, met als gevolg dat jij dus ook veel meer discipline zal gaan krijgen. Het vele trainen staat garant voor vroege schoonheidsslaapjes om vermoeidheid en blessures tegen te gaan. Jij gaat je minder bezig houden met ongezond voedsel omdat gezond voedsel simpelweg bijdraagt aan een betere prestatie. Je MOET dus haast wel gezond gaan eten. Het trainen voor een lange afstandstriathlon is gelijk de ideale mogelijkheid om te stoppen met roken en frequent drinken, of het verorberen van durum donor om 04.00u in de ochtend. Overall is triathlon dus een hele gezonde sport waar persoonlijke keuzes en prestatie hand in hand gaan.

4. Je maakt nieuwe gezonde en sportieve vrienden. Zo’n Ironman 140.6 trekt over het algemeen bijzondere individuen aan. Hoewel triathlon een enorm zelfstandige –en vaak egoïstische- sport is, is het aan te raden bij een triathlonclub te gaan wat een ideale broedplaats is voor nieuwe vriendschappen die bijdragen een jouw doel en manier van denken. Rustige duurlopen en vele kilometers fietsen is toch leuker met iemand erbij, daarbij zijn deze mensen ook vaak een perfecte motivatie in je trainingsdipje. Maar het grootste pluspunt, naast het maken van nieuwe vriendschappen, is dat zij (naast je vrienden en familie) precies begrijpen waarom jij bepaalde keuzes maakt.

5. Je mag nieuwe, fancy, kleding en accessoires gaan kopen. Omdat je met triathlon 3 sporten in 1 races vouwt is het onontkomelijk dat je veel en vaak nieuwe accessoires moet hebben. Voorbeeld: jouw ouwe stalen ros deed het wellicht prima op de korte afstand, zo’n lange afstandstriathlon vraagt toch om een wat meer ergonomisch en geavanceerde mobiele oplossing: de tri-bike. Het gaat een duur geintje worden (het heet overigens niet voor niets ‘duursport’) maar dit is je kans om carbon wielen, een aero bike en aero helm op de kop te tikken. Je gaat hierdoor niet alleen snellere tijden rijden maar het die snellere tijden gaan ook nog eens gepaard met veel meer comfort. En geloof ons, na het fietsen met ‘minder’ materiaal is een marathon hardlopen echt geen pretje.

6. Je mag –wat vaker- op vakantie. Of het nu in Nederland, België of een exotisch land is, het reizen naar plaats van bestemming voor jouw 140.6 triathlon is een hele ervaring op zich. Die lange afstandstriathlon is vaak een familieaangelegenheid dus het uitkiezen van een mooie en leuke bestemming is ook een super pluspunt voor jouw toeschouwers om mee te reizen met je. En als je dan de finish hebt weten te halen dan is zo’n mooie bestemming (als bijvoorbeeld Oostenrijk, Spanje, Thailand of Zuid Afrika) de ideale mogelijkheid om van een welverdiende,  ontspannen en unieke vakantie te gaan genieten.

7. Je hebt het recht om op te scheppen. De magische woorden ‘You are an IRONMAN’ als jij over de finishlijn stapt zijn onvergetelijk. Hiervoor heb je het gedaan! Het maakt de hele ervaring opeens realistisch en het doet je pijn en al die moeite in een klap wegvagen (tot het moment dat je naar huis moet lopen natuurlijk en ‘s ochtends op probeert te staan….). Atleten laten een tattoo zetten, dragen de eerste 3 weken hun finishershirt/jas of posten iedere dag iets op Facebook omtrent hun resultaat. Waar je ook voor kiest, Ironman ben je voor het leven (met alle gewoonten als gevolg). En het is aannemelijk dat je vanaf dit punt een nieuwe verslaving hebt.

 

bron: Active.com

 

ALGEMEEN: PRIJZENGELD TRIATHLON

Jij als lezer kent ons inmiddels wel als zijnde nuchtere triathleten. Dik in de 30 en realistisch genoeg om te zeggen dat er nooit 1 euro aan prijzengeld bijgeschreven gaat worden op onze rekening. Wij hebben andere talenten (anders zat je dit ook niet te lezen, toch?). Dat neemt alleen niet weg dat wij wel super nieuwsgierig zijn na wie dan wel al dat geld  verdienen wanneer ze over de finishlijn stappen. Welnu, van de korte afstand ITU tot de Long Distance Ironman (LD); slechts 15 atleten verdienden meer dan $100,000 aan prijzengeld over het laatste jaar. En slechts 25 atleten verdienden een bedrag van tussen de $50k en $100k.

Wat eigenlijk zoveel betekent dat 95% van alle pro’s minder dan $50,000 bijgeschreven zagen, en 75% daarvan nog minder dan $10,000. En dan bevatten deze percentages nog niet eens de ruim 500 atleten die wel deelnemen in de pro competitie maar niet snel genoeg zijn om prijzengeld op te strijken. In dit artikel/analyse is die laatste categorie atleten ook niet opgenomen omdat in onze ogen een ‘pro’ gedefinieerd moet worden als een atleet die zich iedere wedstrijd kan meten met de allerbesten. En dus voor het prijzengeld kan strijden.

Het heeft lang geduurd maar dan is hier nu eindelijk een overzicht van de verdiensten onder de triathleten. Als wij het 2015 Ironman punten seizoen en de 2015 ITU World Triathlon Series bij elkaar optellen dan was er zo’n $9.5 miljoen aan prijzengeld uit te keren, verdeeld over 120 races. Dit overzicht geeft dan dus niet alleen aan wie de allerbeste triathleten van de wereld zijn, maar het geeft ook direct inzage in hoe weinig geld er te verdienen is in deze sport.

Genoeg gepraat, wie is er nu volgens deze statistieken het allerbeste van de wereld? Javier Gomez ($243,000), Gwen Jorgensen ($218,000), en Daniela Ryf ($212,000). Eigenlijk geen verrassingen bij deze namen. Gomez was de grote held tijdens de Ironman 70.3 World Championships in 2014 (de race die het nieuwe seizoen aftrapt), met daaraan toegevoegd de $80,000 bonus die hij en Jorgensen op konden strijken voor het winnen van de ITU World Series. Voor wat betreft Ryf; deze vrouw is een robot gebleken. De overwinningen tijdens de Ironman 70.3 en de Hawaii World Championship bezorgden haar al een onvergetelijk jaar, maar die lucratieve Triple Crown was een kers op de taart. Ze werd hiermee de eerste one-million-dollar athlete binnen de triathlon. Deze 3 atleten waren dan ook de enige die meer dan $200,000 in het afgelopen jaar verdienden.

prijzengeld grafiek

OM het lijstje nog even verder af te werken… Nog eens twaalf atleten wisten ruim $100,000 te cashen, opvallend detail: behalve Vicky Holland en Mario Mola waren het allemaal LD atleten. Van de 25 ‘midden-klasse’-verdieners waren er slechts 8 ITU atleten. Niet vreemd als je weet dat ‘slechts’ 32% van al het te verdienen triathlon-prijzengeld uit de ITU wedstrijden komt.

Zoals gezegd was Javier Gomez de enige atleet die grootverdiener (in perspectief) bleek in zowel de ITU als de lange afstandstriathlon. Toch was Gomez ongeveer de enige ITU atleet die besloot ook deel te nemen aan de lange afstand. Uit het LD deelnemersveld waren er slechts een handjevol atleten die zich in drafting wedstrijden gingen mengen. Op Javier Gomez na kun je stellen dan atleten écht bij hun specialiteit blijven en daar de verdiensten uit proberen te halen.

In totaal hebben 841 atleten prijzengeld weten te winnen in 2015. Dat kunnen we verdelen over 397 vrouwen en 444 mannen.

Leuke feitjes: de gemiddelde inkomsten uit het prijzengeld bedroeg $3250 in 2015. Daarnaast zien we dat de top 1% (8 atleten) uit de ranglijst 15% van het totaal wist op te strijken en de top 20% (168 atleten) wonnen 60% van al te verdienen het prijzengeld.

Als je naar het overzicht kijkt dan zal je wellicht de eerste 100 atleten van naam herkennen. Daaronder zit een mix van ‘de oudjes’, nieuwkomers, geblesseerden en atleten die snel genoeg zijn om zich te kwalificeren voor een pro-veld maar die maar zeer weinig verdienen tijdens een wedstrijd.

ryfmilliondollar

Daniela ‘One-Million-Dollar’ Ryf

Conclusie: Het mag je nu inmiddels niet meer verbazen dat triathleten niet rijk worden van hun beroep. Ook al wist Ryf een miljoen op te strijken, overall zijn de verdiensten onvoldoende om een leven lang rond te komen.

Waarom zou dit jou allemaal iets moeten schelen horen wij je denken? Nou omdat er dus té weinig te verdienen valt zal het potentieel top talenten niet gauw kiezen voor een carrière in deze duursport. Ergens op de wereld lopen nu dus jongeren rond met enorm veel talent en aanleg binnen deze sport –en zonder dat ze het weten kunnen ze de ‘nieuwe Frodeno’ worden, maar kijkend naar de inkomsten en de toewijding die je moet hebben hiervoor zullen deze talenten eerder voor een ‘gewone carrière’ kiezen. En áls ze al een grote atleet worden dan kunnen ze van al dat verdiende geld 5-10 jaar rondkomen. Wat zou jij doen als je zou mogen kiezen?

Het resultaat is dus dat wij als fans geen uitdagende wedstrijden te zien krijgen. Dus ook commercieel gezien niet interessant. Bedenk je maar eens dat IEDERE wedstrijd dezelfde topatleten aan de start staan. Ook al lijkt het je misschien leuk om Javier Gomez of Gwen Jorgensen iedere wedstrijd te zien winnen, zou het niet leuker zijn om iedere wedstrijd een sprint-battle te zien? Als de organisaties het voor elkaar krijgen om de top 100 atleten $100k per jaar te laten verdienen, en de top 10 dicht bij het miljoen dan kun je verwachten dat veel duursporttalenten deze sport instromen. Wat de kwaliteit uiteindelijk ten goede komt.

Waar dat geld allemaal vandaan moet komen? Sommigen stellen dat het moet komen uit ‘de onderste laag’ van het pro-veld. Zeg maar de atleten die er toch nauwelijks/niets op verdienen. Verdeel dat geld over de top 150 en je kan salarissen van de top 150 verdubbelen. Of dat jij als semi-pro dat leuk gaat vinden? Nee waarschijnlijk niet, maar als je toch al niet goed genoeg bent om aansluiting te vinden bij de top en er mogelijk betere talenten rondlopen dan moeten we dat zien te stimuleren toch? Soms moet men een offer brengen om tot een betere oplossing te komen. Hoe dan ook, voer voor discussie de komende jaren!

[embeddoc url=”http://tri-athlete.nl/wp-content/uploads/2016/01/heren-prijzengeld.xlsx” viewer=”microsoft”]

[embeddoc url=”http://tri-athlete.nl/wp-content/uploads/2016/01/dames-prijzengeld-1.xlsx” viewer=”microsoft”]

Bron: TRStriathlon

RACES: IRONMAN 70.3 ESTLAND

Komend jaar zal Estland onderdeel uitmaken van de Ironman European Tour. Wij kennen Otepää totaal niet maar wat de organisator ons vertelde is dat deze plaats (met iets meer dan 4000 inwoners) het kloppend sporthart is van een grote diversiteit aan (winterse) sporten in Estland, waaronder het FIS Cross Country SKI World Cup, de long distance cross country Worldloppet race en de Rally Estonia ERC. Nu mag Otepää zich opmaken voor een totaal nieuw evenement namelijk de IRONMAN 70.3 event op 6 augustus 2016.

 

otepää

Otepää (Estland)

Het compleet nieuwe IRONMAN 70.3 Otepää zal mogelijk meer bezoekers trekken dan het dorpje inwoners heeft. Wat in Estland al gauw betekend dat jij je mag opmaken voor een heus volksfeest (wij weten ook niet direct wat er anders te doen is daar…). Toch is het zo dat deze race,  in potentie,  tot één van de meest bijzondere en aangename races kan uitgroeien die de European Tour kent. Met een gemiddelde watertemperatuur van 17 graden (in Augustus) en een heerlijk zonnig klimaat (rond de 19 graden) is het meer dan aangenaam om te sporten in de meest noordelijke Baltische staat.

Het zwemmen zal plaatsvinden in het oogverblindende (figuurlijk) Pühajärv (“Holy Lake”), het fietsen in het zuidelijke gedeelte van Estland (incl hoogtemeters) en het hardlopen langs de kustlijn van Pühajärv. Als je de finish weet te halen dan is er dus voldoende gelegenheid om in het Pühajärve SPA hotel park, met je medaille om, een heerlijke Saku te drinken (het aantal bierdrinkers ligt hier hoog…).

Inmiddels draait de marketing in Estland op volle toeren voor dit evenement en zijn er zelfs diverse BE’ers (Bekende Esten) die zich inmiddels hebben aangemeld.

Deze IRONMAN 70.3 is de grootste triathlon van alle Baltische staten! Een enorme mogelijkheid om eens kennis te maken met deze hoek van Europa dus. Als je grenzen durft te overschrijden natuurlijk…
En voor de atleten die altijd al eens een WK 70.3 hebben willen doen: deze race heeft 35 slots klaarliggen. Kans is groot dat het deelnemersveld niet al té sterk is deze eerste editie. Inschrijven doe je HIER

 

RACES: Ironman 2016 European Tour

Ironman is als een virus. 2015 Is het meest succesvolle triathlonjaar ooit voor de organisatie geworden en in 2016 zal dat zeer waarschijnlijk weer overtroffen worden. Het virus grijpt om zich heen en nieuwe gebieden zullen ‘getroffen’ worden door de Ironman 2016 European Tour. Nieuwe series en races in Dubai, Estland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk kunnen op de kalender toegevoegd worden. De UAE (United Arab Emirates) en Estland zijn 2 landen niet nog nooit in de geschiedenis een Ironman hebben georganiseerd. En met de Ironman 70.3 Jönköping heeft Zweden een 2e Ironman in handen, na Kalmar.

 

In totaal heeft de 2016 Ironman European Tour ruim 40 FD en HD evenementen. Waarom deze enorme groei in wedstrijden? “Het atletenbestand is van 57.000 (2014) naar 73.000 (2015) gegroeid. Er is dus sprake van een toenemende vraag en dus moeten zorgen wij voor meer aanbod” aldus Thomas Dieckhoff, CEO Ironman Europe, Middle East en Africa. “Wij zijn zeer verheugd om nieuwe landen toe te kunnen voegen aan ons schema” voegt Dieckhoff eraan toe. Hij doelt op de IM70.3 in Dubai en de IM 70.3 in Otepää (Estland). Dit zijn natuurlijk niet de meest voor de handliggende landen, maar er is wel een trend waar te nemen waarbij atleten uit juist deze landen Europa rondreizen voor een wedstrijd. Nu kunnen worden zij dus in thuisland voorzien van hun sportieve behoefte. Finnen, Esten, Litouwers en Russen zullen dus in Estland ongetwijfeld deel gaan nemen.
Na het succesvol opzetten van de IM UK, IM Wales, IM70.3 Exmoor, IM70.3 Staffordshire zal het Verenigd Koninkrijk dus nóg twee wedstrijden mogen verwelkomen. Het gaat hierbij om IRONMAN Weymouth en IRONMAN 70.3 Weymouth. Deze zullen plaatsvinden September en November. Neem je poncho mee dus!

Ben je benieuwd welke wedstrijden er nu op de kalender staan klik dan HIER!

Bron: Ironman.com

ALGEMEEN: FYSIEKE IMPACT IRONMAN

Wat doet het voltooien van een Ironman eigenlijk met je lichaam? In alle eerlijkheid: extreem veel. In Inside Triathlon onderzocht Matt Fitzgerald het fysieke effect van een Ironman op ons.

Heb je wel eens ooit gekeken naar een triathlon. Gewoon vanaf de zijkant? Als we een triathleet zien sporten zien we eigenlijk louter het zwemmen, fietsen en hardlopen als een beweging, maar binnen in het lichaam van een triathleet veroorzaakt het zwemmen, fietsen en hardlopen een versnelling van de tijd.
Een versnelling van tijd Tri-athlete? Yup, het bloed wordt keihard door de aderen gepompt en de slagaders werken als een stoplicht op een druk kruispunt tijdens piekuren. In de spiercellen worden glucose en triglyceride moleculen (soort van vet in je bloedbaan) nonstop in een vurige oven gegooid. Het is alsof iemand een dvd op pauze zet maar wel de knop 4 FFWD ingedrukt houdt. Legers van zuurstofdeeltjes beuken gaten in de celmembranen van de spieren waardoor een algemene verslechtering optreedt van het lichaam. Lekker zo’n veel te anatomische uitleg. Nou vooruit dan: vergelijk het gerust met zo’n computeranimatie waarin iemand in 10sec 20 jaar ouder wordt.

Als we naar je lichaam kijken van binnenuit dan is het voltooien van een Ironman vergelijkbaar met een 12-uur durende zit op een bank en gedurende deze 12 uur worden we 20 jaar ouder. Met andere woorden: het lichaam ondergaat dusdanig veel veranderingen, door de extreme inspanning, die vergelijkbaar is met het 20 jaar ouder worden. Gelukkig, wat je gelukkig kan noemen, herstelt het lichaam hier wel van in de weken daarop.

 

Dan volgt nu iets meer diepgang en gevoel voor detail, want wat heeft een Ironman nu precies voor effect op je anatomie.

Er staat iets te gebeuren.
Je slaap is nauwelijks uit je ogen gewreven of je ontbijtje werk je vakkundig naar binnen en je begeeft je richting het Ironman circus. Dit is het moment waarop je lichaam al gaat reageren, dus nog vóór dat het startschot heeft geklonken. Onderzoek heeft aangetoond dat je bloedcirculatie, zuurstofverbruik, adrenaline aanvoer en hormoonhuishouding al anders gaat werken als reactie op ‘wat komen gaat’. Deze reactie komt vanuit het primitieve gedeelte van je hersenen; ook wel de grijze zone genoemd. Deze grijze zone is verantwoordelijk voor de regulatie van eerder genoemde fysieke reacties. De reactie kunnen we met een mooi voorbeeld wellicht omschrijven. Je lichaam, wanneer je de ochtend van je Ironman in het deelnemersveld gaat staan, reageert nagenoeg hetzelfde als dat van een hond wanneer je de riem laat zien.
Wanneer de race begin dan reageert je gehele onderbewustzijn van ieder zenuwstelsel in je lichaam op iedere afzonderlijke uitdaging: het zwemmen, het fietsen en het hardlopen. Onder deze grootste fysieke uitdaging vallen onder andere: lichaamstemperatuur, uitdroging, energieopslag en verbruik, spierschade, opname van voeding en hersenvermoeidheid.

“On a Hot Streak.”
De regulatie van je lichaamstemperatuur is niet zo’n groot probleem tijdens het Ironman zwemonderdeel. Maar tijdens het fiets- en looponderdeel is dit een totaal ander verhaal, zeker tijdens warme/hete wedstrijddagen. Bijna ¾ van alle energie die je spieren vrijgeven gaat gepaard met warmteafval. Als dezelfde warmte zou ophopen in je lichaam (dus niet vrijkomen met de energie vanuit je spieren) zou je ernstige weefselschade oplopen. Blegh.
Je  lichaam heeft verschillende middelen om ophoping van deze warmte te voorkomen. De meeste bekende hiervan is transpireren. Het transpireren kun je je lichaam aanleren door goed te trainen op diverse intensiteitsniveaus. Als voorbeeld: des te lager je intensiteit van trainen, des te minder hitte je spieren produceren. Dat is ook waarom je niet zo snel kan racen op hete dagen, je lichaam reageert namelijk direct op de temperatuur en dwingt je langzamer te gaan.
Je kan je voorstellen dat de kerntemperatuur van je lichaam toeneemt aan het begin van het fietsonderdeel en gelijk blijft gedurende de hele wedstrijd, met wellicht een piek wanneer je over de finishlijn stapt. Echter, dit is zelden het geval.

“In de eerste 10 tot 20 procent van de race stijgt je lichaamstemperatuur relatief gezien het snelste”, zo stelt Jonathan Dugas, Ph.D, een bewegingsfysicus aan de Universiteit van Chicago.  “Je lichaamstemperatuur kan stijgen van 37,5 naar 38,75 graden celcius in het eerder genoemde tijdspad. In het restant van het evenement blijft het in een range van 0,1 en 0,2 graden celcius”.

De maximale veilige kerntemperatuur van je lichaam is 40 graden. Zelfs op hete dagen, zullen Ironman deelnemers dit maximum niet overschrijden. Volgens Dugas is dat omdat het brein je lichaamstemperatuur continue monitort en signalen van vermoeidheid en ongemak aan je doorgeeft met als ultieme noodstop het vertragen van je pace om het niet uit de hand te laten lopen. Je lichaam remt jou af als je het zelf niet doet!

Toch kan het voorkomen dat dit zelfprotectie mechanisme faalt. In dat geval is het brein ook overhit geraakt door de warme omgeving. Als dit gebeurd dan gaat het zenuwsysteem werk weigeren en zal een atleet duizelig worden, gedesoriënteerd en ongecontroleerd raken met als gevolg: bewusteloosheid en ineenstorting.  Als je het zover hebt laten komen ben je overigens aardig je grenzen gaan opzoeken. En heb je die gevonden…

Hardlopen op een lege maag.
De meeste gevierde fysieke uitdaging van een Ironman is toch wel het zo snel mogelijk racen op precies genoeg energie. De gemiddelde Ironman deelnemer verbruikt ongeveer 10.000 calorieën tussen start en finishlijn. Deze calorieën komen uit het vet dat is opgeslagen in vet- en spierweefsel, glycogeen welke opgeslagen in de spieren en lever, aminozuren vrijgegeven door de afbraak van spiereitwitten en calorieën die zijn ingenomen tijdens het sporten middels voeding (meestal in de vorm van koolhydraten).

Naarmate de race begint te vorderen verschuift de balans van brandstoffen. Tijdens het zwemmen en het eerste deel van het fietsen komt bijna de helft van de energie voor de spieren uit koolhydraten, de andere helft bestaat uit vet en een klein beetje eitwitten. Als de koolhydraatvoorraad begint te slinken, zal de bijdrage aan de inspanning afnemen en zal er energie uit je vetopslag worden gegenereerd. Halverwege de marathon, in het allerlaatste stadium, zal de spierglycogeen tot een extreem laag niveau dalen in de kuiten en hamstrings. Het gevolg is dat de totale koolhydraat bijdrage steeds verder afneemt, vet oxidatie toeneemt en aminozuren nog slechts voor 15% energie kunnen voorzien aan de spieren. Je benen worden zwaar en je gaat serieus vermoeid raken.

Het onvermogen om de spieren van onvoldoende energie te voorzien is een van de belangrijkste redenen waarom ongetrainde sporters geen volledige Ironman kunnen voltooien. Onmogelijk. Uithoudingsvermogen kent een limiet van beschikbaarheid van glycogeen in de lever en spieren in functie. Wanneer deze voorraden dusdanig ver opraken is je dag afgelopen. Basta! Jij zult niet veel actiefs meer kunnen. Door je uithoudingsvermogen te trainen, train je de capaciteit van glycogeen opslag in je lichaam. Bewezen is dat zelfs de meest fitte triathleet niet genoeg glycogeen kan opslaan om een hele Ironman te voltooien. Dus jezelf suf trainen gaat écht niet werken. Wel heb je als bijkomend voordeel dat je vet verbrandt tijdens de training wat je weer in staat stelt om als atleet meer glycogeen op te slaan die langer houdbaar is.

Je lichaam als een zeef.
Het meest zichtbare effect van het racen tijdens een Ironman is de  grote hoeveelheden zweet op het lichaam van een atleet. Zweet is goor maar o zo belangrijk! Transpireren is een vitaal koelingsmechanisme voor het lichaam. Het bloed zorgt ervoor dat het overtollige warmte, geproduceerd door de spieren tijdens het fietsen en lopen, weggevoerd wordt naar het oppervlak van de huid. Zweetklieren onttrekken vervolgens wat vocht uit het bloed, en daarmee dus ook warmte, en duwen het door je huid naar buiten. Hier verdampt het en zo koelt je huid. Tenslotte zal het gekoelde bloed terugstromen naar de kern van het lichaam waar het opnieuw warmte absorbeert en distribueert richting de ‘uitgang’.

Tijdens een warme of hete Ironman transpireert een atleet gemiddeld 1 liter vocht per uur tijdens het fiets- en looponderdeel. Dat is dus zo’n 9 á 10 liter vochtverlies voor veel atleten tijdens de race!! Als je al dat vochtverlies niet zou compenseren met vochtinname dan is het onmogelijk om een Ironman te finishen laat staan snel te voltooien. Een studie uit 2007 van de Universiteit van Kaapstad toonde aan dat een gemiddelde triathleet 5% van hun gewicht verliest tijdens een Ironman.

Spierschade.
Spierweefselschade klinkt al niet positief laat staan dan je zeker weet dat je ermee te maken krijgt tijdens een Ironman. Een groot aantal van je spiercellen raakt onderweg namelijk verstoord, beschadigd of wordt zelfs afgebroken.  De oorzaak hiervan is eigenlijk een mechanische stress van je lichaam. Om het in Jip en Janneke taal te houden:

….. want: “The main cause of muscle damage is mechanical stress, which is caused primarily by eccentric (pronounced ee-centric) muscle contractions. In an eccentric contraction, the muscle lengthens as it contracts (for example, during the lowering phase of a biceps curl) instead of shortening as in a concentric contraction (e.g., the lifting phase of a biceps curl) or staying the same length as in an isometric contraction (e.g., flexing to show off one’s biceps” …… gaat je niet helpen

betekent dit dat de spieren een hele lange tijd uit elkaar gerekt worden, aan beide kanten. Vergelijk het met een elastiek. Trek deze 1000x uit elkaar/zet er spanning op en je weet zeker dat de elastiek wat aan functionaliteit en effectiviteit gaat missen.

Een tweede oorzaak van spierweefselschade is de afbraak van spier proteïne om energie op te wekken: ook wel catabolisme genoemd. Proteïne heeft niet de voorkeur als energiebron tijdens het sporten, maar wanneer de koolhydraatopslag op raakt in een latere fase van de Ironman dan zal er aanspraak gemaakt worden op deze proteïnes. Ken je die geur van ammoniak tijdens/na een race?  Nou dát is dus het teken dat je veel spier proteïnen aan het verbranden bent, ammoniak is namelijk een bijproduct dat komt uit de afbraak van proteïnen.

Onderbuikgevoel.
De professionele Australische triathleet Chris Legh zakte 50meter voor de finish in elkaar. Nagenoeg dood. Een spoedoperatie moest Chris’ zijn leven redden. Tijdens deze operatie werd de helft van zijn dikke darm verwijderd. Een groot deel van dit orgaan is letterlijk afgestorven tijdens de race door inadequate zuurstofopname. Tuurlijk is dit soort voorvallen op 1 hand te tellen maar in Legh’s geval was het zeer waarschijnlijk gerelateerd aan een aangeboren hartafwijking. Dit  en in combinatie met een darmstelsel dat geïrriteerd raakte tijdens de race heeft het extreem verkeerd doen uitpakken. Veelvoorkomende problemen tijdens een triathlon zijn maagproblemen, opgeblazen gevoel, braken, diarree  en misselijkheid.

Veel zaken liggen hieraan ten grondslag, waaronder: vochtverplaatsing in het lichaam, verminderde doorbloeding, uitdroging, veranderingen is het darmstelsel, hormonale verschuivingen en auto-immuun veranderingen.

Hoe je daar toch enige invloed op kan hebben? Geen liters onnodig water drinken, veel te veel eten of jezelf moedwillig uitdrogen bijvoorbeeld. Nu zul je wellicht hardop lachen maar je bent niet de eerste die onbewust te veel drinkt of eet voor de inspanning die je levert. Je darmstelsel bijvoorbeeld tolereert het totaal niet dat je gedurende een dergelijke inspanning teveel eet of drinkt terwijl het juist in een ‘ruststand’ moet zijn. Zullen we je nog wat verder verontrusten? Studies hebben aangetoond dat wij als triathleten een verhoogde kans op darmproblemen hebben dan niet-triathleten.

The final stretch.
Als jij ooit een hele triathlon hebt voltooid dan weet je dat de allerlaatste kilometers de meest speciale kilometers zijn uit je leven. Dit is met niets te vergelijken. Je bent in extase ondanks dat je lichaam helemaal uitgeput is. Het is dusdanig verzwakt door de fysieke impact die het een dag lang heeft moeten doorstaan, maar toch voelt het goed. Althans, goed voelen. Iedere stap die je zet tijdens die laatste kilometers voelt alsof je er 10kilo baksteen aan hebt hangen met 15kilo gewichten in je nek. Een onderzoek van het nationale Instituut voor Sport en Bewegen in Parijs bevestigd dat de energie die het kost in deze fase vele malen groter is dan hardlopen op het zelfde tempo zonder zwemmen en fietsen vooraf.
Er zijn verschillende redenen waar dat loodzware lichaamsgevoel vandaan komt tijdens die laatste kilometers van een Ironman. Het soort stappen wat je nu nog maakt is namelijk zeer afwijkend van atleten die bijvoorbeeld alleen een marathon doen. Dit komt met name door plaatselijke vermoeidheid in specifieke spiergroepen. Je gaat anders bewegen door deze vermoeidheid.

 

Je hersenen zijn aan het eind ook volledig op. Dit fenomeen heeft zelfs een naam: centrale vermoeidheid. Je hebt veel mentale tegenslagen op deze dag moeten overwinnen wat je compleet uitput in je hoofd. Het is net als je spieren, wanneer je een brandstof tekort creëert in je spieren zullen ongemakken optreden. Deze ongemakken zorgen ervoor dat je gemoedstoestand verandert. “Wil je eigenlijk nog wel doorgaan?”. Je gaat dus anders denken en malen. Maar wij blijven toch altijd weer zeggen: doorgaan potdomme!

The aftermath. 
Het zit erop. Gefeliciteerd, You’re an Ironman!. Nu heeft je lichaam een serieuze periode nodig om te herstellen van de impact en fysieke klappen die het heeft moeten doorstaan tijdens de Ironman. Je immuunsysteem speelt een extreem belangrijke rol in het helpen herstellen van je lichaam, maar helaas… je immuunsysteem zelf is ook flink gehavend uit de strijd gekomen. Immuuncellen blijven ‘onrustig’ voor een goeie 3 dagen na het kruisen van de finishlijn. Je bent nu overigens ook heel erg vatbaar voor virale en bacteriële infecties.

Je hebt er vast wel eens van gehoord: de “post-Ironman blues”. Dit. Is. Een. Feit. De weken na het finishen komt je gemoedstoestand in een andere fase waarin de term overtraining misschien wel de meest prominente plek inneemt. Overtraining staat bekend om zijn effect als het gaat om het verstoren van neurotransmitters. Juist ja, een soort van depressie dus waar je inkomt. Je weet alles even geen plekje te geven en bent onrustig. Je partner kan dan weer wel gerust zijn want het laatste waar jij aan kan denken is nieuwe triathlon.

Of het dit allemaal waard is? Dat mag je voor jezelf bepalen. Maar het gevoel van euforie na het voltooien van een Ironman zal met niets te vergelijken zijn.

bron: http://triathlete-europe.competitor.com/2011/10/06/the-physiological-impact-of-an-ironman-on-the-human-body#L51UF3llD9YjyE4i.99