kona

ALGEMEEN: AMATEUR TRIATHLEET MET ELITE AANPAK

Toen Marc Blumencranz de mogelijkheid had om deel te nemen aan de 2013 Ironman World Championship in Kailua-Kona, Hawaii spaarde hij kosten noch moeite in aanloop naar die wedstrijd.

Zijn uitgaven voor de race — door vele triathleten gewoon ‘Kona’ genoemd — ging net een tikkie verder dan het kopen van een wetsuit en een nieuwe stuur voor zijn racefiets. Om te wennen aan het klimaat en de omstandigheden op Hawaii huurde hij een huis aan het bekende Ali’i Drive. Hij huurde ook een privé chefkok in om al zijn maaltijden te bereiden en liet vervolgens zijn gezin, coach, masseur en fysiotherapeut overvliegen richting Kona.

Geschatte uitgaven: $100,000.

“Mijn eerste reactie was, dit hoef je niet op deze wijze te doen,” zei Jose L. Lopez coach van Long Island Tri. “Ik hoef niet helemaal mee naar Hawaii om jou te trainen in de 10 intensieve weken voorafgaand aan het WK,” zei hij. Maar Marc Blumencranz stond erop.

Blumencranz1

Marc Blumencranz, in het midden. Coach Jose Lopez op links. Les Madey, zijn fysiotherapeut, op rechts.

Marc Blumencranz, 52 jaar, is een managing director bij BWD. Een grote beursgenoteerde verzekeringsmakelaar en rijkdom-management bedrijf in Plainview, New York.

Zijn zakelijk succes maakt hem overigens niet echt anders dan andere triathleten. Bij evenementen als Kona is het niet heel moeilijk om welvarende atleten te vinden die bereid zijn om keihard geld neer te leggen om hun lange afstandsdroom uit te laten komen.  Een onderzoek in 2015 van de Wereld Triathlon Organisatie wees uit dat het gemiddeld huishoudelijk inkomen van een Ironman deelnemer ongeveer €225.000,- is. Bij korte afstanden binnen de triathlon was dat ongeveer €115.000,-. Dat laatste onderzoek is door USA Triathlon gedaan.

“We weten niet of het een rijkelui’s sport is maar het is zeker een sport voor welvarende mensen,” aldus Dr. Steven Jonas, professor volksgezondheid aan de Stony Brook Universiteit. Om een marathon te lopen heb je ene paar schoenen nodig, een broek en shirt en wellicht een waterflesje. “Om een triathlon te doen heb je heel wat meer nodig.” Niets is minder waar.

De amateurs binnen deze sport betalen vaak veel meer dan alleen de spullen die ze nodig hebben. Michael Berland, een ‘gewone’ welvarende triathleet uit New York, betaalde bijvoorbeeld €50.000,- om een startbewijs te verkrijgen via het bekende charityslot systeem. Dat goede doelensysteem is een van de manieren om ‘binnen te komen’ op Kona. Als je jezelf aanmeld met een goed doel dan kan The Ironman Foundation (de goede doelentak van de WTO) besluiten om jouw te laten racen. Het inschrijfgeld zal dan worden gebruikt voor het inititiaf waarmee jij je aanmeld. Ieder jaar zijn er op Kona zo 4 slots te bemachtigen.

Het grote aandeel van succesvolle zakenlui is eigenlijk niet zo verrassend gezien de gemeenschappelijke persoonlijke kenmerken die ‘dit soort’ mensen typeren. Wij als triathleten weten wat er nodig is om een lange afstandsrace succesvol te voltooien (en al die trainingsarbeid eraan voorafgaand). Motivatieprikkels, doelbewust handelen, mentale hardheid en weerbaarheid zijn nodig om een goede race te realiseren. Om fysiek en mentaal te excelleren op de werkvloer is niets beter dan duursport te beoefenen. Triathlon is dan het ultieme trainingsmiddel. In aanvulling daarop is er natuurlijk ook een ‘coolness’ factor. Een finishershirt van een grote marathon of Ironman race is iets wat je niet kan kopen. Je moet het verdienen.

Even terug naar meneer Blumencranz…

Voor zijn dure inspanning in 2013, Marc deed plichtsgetrouw al zijn training in aanloop naar Kona, het toppunt van de multisport. Op 1 dag 3,8 km zwemmen, 180km fietsen en een marathon hardlopen over een snikheet en winderig lavalandschap. Kwalificeren was al een prestatie opzich: hoewel hij al tweemaal de Ironman afstand wist te voltooien, Marc Blumencranz is nog steeds geen elite atleet. Hij zag zichzelf ook nooit Kona racen. Totdat een zakenrelatie een balletje voor hem opgooide bij een hooggeplaatste bestuurder van één van de hoofdsponsoren. Dat balletje viel de juiste kant op en Marc Blumencranz had opeens een startbewijs in handen.

Op 12 oktober 2013 stapte Marc na 13 uur, 19minuten en 56 seconden de finishlijn over. Ver achter de winnaar Frederik van Lierde (die deed er 8:12:29u over), maar ruimschoots binnen de cutoff-time van 17uur.

van Lierde

Achteraf stelt hij dat zijn vrienden en support crew het verschil hebben gemaakt. Een soort van Team Marc zoals hij het zelf omschrijft. Eerder genoemde professor stelt overigens dat het effect van al die support moeilijk meetbaar is. De kans is namelijk net zo groot dat je zonder al die support dezelfde tijd had gehaald.

Uiteindelijk, met geld kan je échte voldoening niet kopen. Je kunt een finish niet kopen. Dat moet uit jezelf komen.

 

bron: NYtimes.com

 

 

KONA – 3 days to go…

tik, tak, tik, tak! We zijn nog zo’n 3 dagen voordat het geweld losbarst op ‘the big island’ in Hawaii, hét evenement, hét summum, en ja het wereldkampioenschap Ironman. De allerbeste triatleten ter wereld komen samen op het lava eiland om te strijden om de eer voor ’s werelds beste. Vorig jaar zagen we Sebastian – Sebi – Kienle iedereen vermorzelen op de fiets, maar kan hij Kona back-to-back winnen?

1310128066 1600

Er is stevige concurrentie van dé man in vorm en Sebi’s landgenoot, Jan Frodeno, die onder meer al het Europees Kampioenschap Ironman wist te winnen in Frankfurt, en dat op zeer overtuigende wijze deed. Mede door die prestatie is hij één van de grote favorieten voor de eindzege komend weekend.

Maar, een wedstrijd op Amerikaans territorium, betekent ook altijd sterke Amerikanen, zij het gesteund door een chauvinistische power. De heren die hoge ogen kunnen gooien, zijn ‘runner-up’ van vorig jaar Ben Hoffman, en Andy Potts die dit jaar ook in een goede vorm verkeerd.

De Belgen hebben ook wel wat ijzers in het vuur met de winnaar van 2013, Frederik van Lierde, vorig jaar moest hij het laten lopen op het laatste gedeelte van de marathon, maar een jaar later is weer een jaar wijzer dus wie weet. En dan hebben we ook nog Marino Vanhoenacker die vorig jaar nog verklaarde nooit meer terug te komen naar Kona, het was simpelweg zijn wedstrijd niet, maar een super-seizoen met een aantal ‘sub 8 finishes’ deed hem anders beslissen en dus scharen we Marino ‘Bink’ Vanhoenacker ook bij de ‘outsiders’ voor de titel.

Neerlands trots dan, Bas Diederen, vorig jaar nog afwezig, is er dit jaar weer bij en gaat dus de Nederlandse eer hooghouden. Gaat hij weer met versnelling 55×13 zijn wil opleggen aan de concurrentie net zoals hij dat deed tijdens de Ironman Maastricht? Wij hopen ergens van wel! ‘Boom Boom Bas’ behoort tot de outsiders, en het zou mooi zijn als hij in ieder geval een top 6 notering zou pakken, alleen al vanwege het feit om het Nederlands record van Frank Heldoorn te niet te doen. Records zijn er om verbroken te worden, niet?

Het fijne merk Bioracer, tevens sponsor van de equipe van Diederen, Team4Talent, heeft ter ere van Bas en zijn deelname aan de Ironman in Kona een kek supporter t-shirt gemaakt. Een heerlijk limited edition T-shirt, waarbij elementen van de race in Hawaii, en Bas’ favoriete versnelling, de 55 x 13, in terug komen. Wij kijken aanstaande zaterdag in ieder geval naar de verrichtingen van de PRO’s met dit t-shirt op de bank en natuurlijk met een goede bak chips er bij (ja ons seizoen is afgelopen). Wij weten als geen ander dat het belangrijk is dat er mensen met je meeleven tijdens een Ironman, en dus zeggen wij, steun Bas komende zaterdagavond /nacht, en hoe beter kan dat nou dan in dat mieterse t-shirt?

shirt-kona-voorkant-witshirt-kona-voorkant-zwart

Natuurlijk leven wij ook mee met de Belgen, maar die hebben nu eenmaal meer atleten in het PRO field rondlopen. Maar wij schatten ook de kans van Freddie van Lierde hoog in. Oke, al resumerend komen hier dan nog 1x onze voorspellingen als ook al reeds gedeeld op onze FB fanpage;

  1. Jan Frodeno
  2. Sebastian Kienle
  3. Ben Hoffman
  4. Bas Diederen
  5. Frederik van Lierde

Als ‘dark horse’ merken Marino van Hoenacker aan. Wij kunnen niet wachten tot het begint!

Video: Motivatie van Mark Allen

Een soort van throwback Wednesday of zoiets met Mark Allen, u weet wel die handige jongen, won 6x de ironman in Hawaii, maar het ging hem niet altijd makkelijk af, zeker niet in zijn eerste pogingen om koning Kona te worden. Luister naar zijn verhaal over toen, over de Iron War, over motivatie, over veranderen, over training en over wil. Het stukje is al wat ouder, maar de boodschap staat nog steeds als een paal boven water! Een van de leukste filmpjes over triathlon!

 

Interview: Joe Friel

Wij van tri-athlete hadden het voorrecht om de Amerikaanse triathlon trainingsgoeroe Joe Friel wat vragen voor te leggen. Mede danzij jullie geweldige input kwamen we tot onderstaande vragen. Zoals velen van jullie al weten is Joe de auteur van het populaire triathlon boek ‘The Triathlete’s Training Bible’. Volgens ons een must-read! Oke, hier dan het interview met Mr. Friel!

Tri-athlete: Who is the best athlete you ever saw compete?
Joe: In 1989 I was in Kona for the “Iron War” between Mark Allen and Dave Scott. That was the best head to head I’ve ever seen and the best two triathletes I’ve ever seen.

Tri-athlete: Name 3 key elements every triathlete should posses?
Joe: Every triathlete must have desire, dedication and self-belief to be successful at the highest levels in triathlon as in any sport.

Tri-athlete: How do you see the sport developing for the next 5 years?
Joe: There will continue to be a slight shift from triathlon as a highly competitive sport to a greater emphasis on “the triathlon lifestyle.” This will be much the same as what has happened with marathon racing over the past 10 years.

Tri-athlete: If you look back on your masterpiece, on what would you now emphasize more? What developments have become more important? 
Joe: I now place a greater emphasis on the mental side of training and racing than I did 20 years ago. I see a greater need for athletes to work on their mental skills, especially race-day confidence.

Tri-athlete: Which race is your favorite and why?
Joe: Kona is my favorite race. I’ve been going there in the fall since 1989 and always enjoy the spirit of the town when it’s race week.

Tri-athlete: Looking at the Benelux; Ironman will debut coming august in the Netherlands, what will the impact be?
Joe: If it is like what has happened in other countries, the sport will take a great leap forward. Media coverage will greatly increase the popularity of the sport and more people will decide to give it a try.

Tri-athlete: Triathlon is an expensive sport, do you also have any tips on how to work best with a budget?
Joe: The best purchase a triathlete can make is not faster equipment, but rather hiring a coach. Athletes invariably improve when they have expert guidance.

Tri-athlete: If you could mention one trainingset, which one will it be?
Joe: My favorite workout for triathlon is the bike aerobic threshold ride. After warming up the athletes rides at 30bpm (+/- 2 bpm) below LTHR for 1-4 hours, depending on the duration of the race they training for. Normalized power for that portion of the ride is divided by average heart rate for the same portion. The resulting ratio is called the “Efficiency Factor.” Comparing these EFs over the course of several weeks should show that the athlete’s aerobic threshold output is improving as indicated by a rising EF ratio.

Tri-athlete: What is the biggest mistake you see athletes make during a race?
Joe: Poor pacing. Most start the bike leg much too fast and slow down dramatically later on due the initial effort. Most would race faster by controlling their emotions at the start.

Tri-athlete: There are a lot of triathletes wo deal with pre-race-stress. What would you advise them?
Joe: The only cure for starting-line stress is familiarity. The more often one races the less stressful it becomes.

Tri-athlete: Thanks for your time, Joe, and catch up with you soon!
Joe: You are very most welcome guys, and good luck with the website!

GEAR: On Cloudracer

Zo! Het is weer vrijdag! Tijd om weer eens een schoen onder de loep te nemen. Dit keer zoomen we in op weer zo’n opkomend merk, namelijk het Zwitserse On. Grappig om even mee te geven, volgens Lava Magazine, had 4,6% van de deelnemers tijdens de Ironman in Kona een On schoen aan. Lang niet gek voor een merk dat pas het licht zag in 2010. Even ter vergelijking, Nike scoorde in datzelfde onderzoekje in Kona 5%.

Upcoming dus! En voor onze sport, kijken we dan het liefst dan meteen naar het tri-model, en bij On heb je het dan over de Cloudracer. Klinkt goed! Met o.a. Frederik van Lierde als één der ambassadeurs voor het merk, kunnen wij wel bedenken waarom het marktaandeel al zo stevig is gegroeid de laatste jaren. Wat zijn zo de speciale features van de Cloudracer, en wat onderscheidt deze schoen van alle andere hardloopschoenen? Dat zijn natuurlijk de pads (of clouds) onderop de zool wat dus een degelijke vering met zich mee moet brengen. Daarnaast biedt de schoen een stabiele ‘fundering’ en is deze met name voor ‘haklanders’ perfect. Je hebt dus een stevige stand in deze schoen, wat helemaal een voordeel is voor de lopers met smalle voeten, of lopers die veel schuiven in andere schoenen. Ook biedt de schoen een degelijke zachtheid op de wreef, wat wel lekker is.

Ons inziens toch ook wel wat nadelen, zo vinden wij de cloudracer vrij zwaar (283 gram) voor een wedstrijdschoen. En die pads of “clouds” vullen zich maar al te makkelijk met steentjes en vuil als je maar iets off-road gaat. Maar goed dat mag de pret niet drukken. Wij durven wel te wedden dat komend jaar de schoen meer gebruikt zal worden op Kona, en met name ‘haklanders’ met smalle voeten vinden deze schoen het einde! Es gieht ON, of zoiets!