rio

TRAINING: VIRTUAL REALITY & DUURSPORT

Er zijn talloze artikelen gepubliceerd over de toepassing van technologie in de (top-)sport. Dozijnen voor- en nadelen op een rijtje. Conclusie: jij moet zelf maar bepalen wat het beste voor je werkt. Zo ken ik er ook nog wel een paar… “Sport je voor je plezier of sport je met serieuze doelstellingen?”, dát zou de vraag moeten zijn om te bepalen of het al dan niet interessant voor je is om jezelf met sensoren, metertjes en evaluaties op te zadelen. Behalve dat duursporten zonder elektronica een heerlijk vrij gevoel kan geven is er ook een technologische ontwikkeling die, in het geval van wedstrijden mega, interessant kan zijn. Komt ie….

4 Jaar geleden was mechanische pech die ervoor zorgde dat Gwen Jorgensen, ondanks al haar talent en de toebedeelde favorietenrol, als 38e over de finish stapte. De super succesvolle Amerikaanse triathlete uit het WTS circuit zat het duidelijk niet mee tijdens de olympische spelen van 2012 in London. Teleurstelling was een understatement. Direct na het teleurstellende resultaat realiseerde zij zich dat ze een enorme psychologische knauw had gekregen meteen nadat zij met het technisch mankement langs het parcours stond. Oorzaak was dus bekend en nu werd het tijd om haar trainingsaanpak en fysieke en mentale focus onder de loep te nemen. Ze kon duidelijk de knop niet op de juiste manier omzetten.

Ze pakte haar spullen en vloog naar Wollongong (AUS) om te werken met een geheel nieuw elite team onder leiding van haar (huidige) coach, Jamie Turner, die diverse technieken en methodieken had ontwikkeld om mentaal beter voorbereid te zijn voorafgaand aan een wedstrijd. Iedere dag werkte Gwen 4 afzonderlijke fysieke trainingen af maar daarnaast gingen ze ook actief aan de slag met visuele perceptie trainingen om met wedstrijddruk om te kunnen gaan maar vooral ook om zelfvertrouwen te krijgen. Iets was ze dus niet voldoende bleek te hebben in London.

Visuele perceptie trainingen? Nou dat zijn trainingen op basis van videobeelden. Je kan namelijk op heel veel trainen: snelheid, inhoud, duur en techniek maar parcoursverkenning is bijvoorbeeld evengoed essentieel in je voorbereiding. Moeilijke bochten tijdens het fietsonderdeel, beklimmingen waar je eventueel kan aanvallen, waar is vaak schaduw op een specifiek parcours of hoe kun je het beste afdalen. Als je die informatie hebt kun je dus ook gericht trainen.

“je hebt geen controle over wat andere atleten doen, maar je hebt wel controle over wat je zelf doet”.

En dat ging ze doen in aanloop naar Rio 2016. Een compleet nieuw onderdeel in haar trainingsschema werd samen met haar sponsor Red Bull en virtual reality producer Joseph Chen opgezet zodat ze virtueel het fietsparcours kon oefenen. Nu horen wij je denken: ja maar zoiets bestaat al lang in de vorm van ZWIFT. Klopt, maar niet in Virtual Reality. Specifiek betekende dit voor Gwen dat ze bekend raakt met het parcours. Sterker nog, zó bekend dat ze een ‘thuisvoordeel-gevoel’ zou krijgen. Iets wat het zelfvertrouwen natuurlijk een enorme boost kan geven.

gwen-jorgensen-virtual-reality2.jpg

Beelden werden gemaakt door Chen en zijn SUV. Een 360graden camera werd op precies dezelfde hoogte gemonteerd als dat Gwen Jorgensen op haar fiets zou zitten. De route werd op verschillende manieren gereden zodat bijvoorbeeld bochten op diverse manieren in haar trainingen aangesneden konden worden. Maar ook welke bocht hier direct na kwam zodat ze in de bocht daar aan voorafgaand direct goed gepositioneerd zat. En dit resulteerde in een trainingsformule die haar bekend zou maken met alle essentiële facetten die nodig waren om de nieuwe olympisch kampioen te worden.

En die nieuwe olympisch kampioene werd ze.
Gwen-Jorgensen

Dus met de vraag of technologie een positieve bijdrage kan hebben aan een sportieve prestatie? Ja. Alleen de tijd zal het leren of de middelen die wij nu gebruiken (hartslagmeters, wattagemeters etc) ook nog evident zijn in de toekomst van de duursport.

Wil jij meer lezen over Gwen Jorgensen haar trainingsmethoden? Klik hier.