UA-58390013-1

TRAINING: SNELHEID IS DE SLEUTEL.

Vooropgesteld zijn wij bij tri-athlete.nl geen bewegingswetenschappers en/of triathlontrainers. We nemen artikelen waar op het internet en, samen met ons eigen wijsheden en ervaringen, maken op basis hiervan een mooie lap tekst voor jullie. In deze letterbrij: snelheid is de sleutel.

Conventionele wijsheden en trainingsmethodieken hebben in het verleden een kloof geslagen tussen duursport en high-skills sporten als tennis en basketbal. De sporten zijn niet te vergelijken met elkaar natuurlijk maar moet de training in de basis dan wel zo veel van elkaar verschillen?

Het is alsof in de duursport ergens staat vastgesteld dat ieder trainingsschema moet starten met het bouwen van een basis welke is gefocust op het maken vele rustige kilometers (in alle drie de sporten). Gewoon om te werken aan je conditie ofzo. Door deze aanpak, die atleten elkaar doorgeven, ontstaat er een soort van paranoia en angst voor trainingssessies die volledig gericht zijn op snelheid en interval. Ten onrechte.

Als jij als ‘beginner’ in deze sport wat rondvraagt dan zal je horen dat veel doorgewinterde triathleten zo’n 2 maanden voor hun grote race pas beginnen aan de echte snelheidstrainingen. Eigenlijk een rare aanpak omdat: 1. Het een zeer korte periode is voor het ‘maken van échte snelheid’, 2. Juist in deze periode ontstaan de meeste blessures (door spanning op spieren etc).

Nu zijn die snelheidstrainingen niet direct de aanrichters van deze blessures maar het feit dat deze atleten de skills niet hebben ontwikkeld in de periode daar voorafgaand wél. Soort van gebrek aan kwaliteit en vaardigheid dus. Atleten die focussen op alleen maar snelheid gedurende die de laatste 8 weken, in aanloop naar hun race, dwingen hun lichaam op een andere manier te trainen in een periode waarin het lichaam eigenlijk al vermoeid begint te raken (van het vele trainen). Eigenlijk dé ingrediënten voor een minder goede ontwikkeling en blessures. Je gebruikt tijdens een sprint bijvoorbeeld hele andere spieren dan wanneer je 10km gaat hardlopen. Maar dit geldt niet enkel voor hardlopen. Zwemmen en fietsen natuurlijk ook. Geen rocketscience.

Snelheid is dus een essentiële vaardigheid (de sleutel) voor de prestatie van een atleet. Uiteindelijk is het na al die kilometers dat de snelste wint. Dus in deze context kunnen we stellen dat snelheidstraining vanaf het begin van het trainingsschema meegenomen moeten worden.

Laten we een sport als basketbal eens als voorbeeld nemen: basketballers beginnen hun seizoen niet met conditietraining onder het mom van ‘we kunnen in ieder geval 4x 12min volmaken’. Integendeel, ze beginnen met het trainen van hun basketbalvaardigheden die nodig zijn voor succes: ze leren weer schieten op de basket, laten opnieuw kennis maken met hoe ze moeten bewegen en hoe ze onder druk moeten passen bijvoorbeeld. In essentie kun je stellen dat ultra fit een wedstrijd lang rondjesrennen op een basketbalveld geen enkele zin heeft als je niet weet hoe je nauwkeurig moet schieten, passen, blocken of scoren. Wat wel nodig is om te kunnen winnen.

Dat geldt ook voor triathlon. We kunnen makkelijk trainen op het voltooien van een lange afstand maar om diezelfde afstand ook snel af te kunnen leggen is het niet zinvol om alleen maar lange afstanden te trainen maar ook de vaardigheden/technieken aan te leren die nodig zijn om diezelfde lange afstand sneller te kunnen voltooien. Met alleen maar duurtrainingen train je louter afstand en zal je snelheidscapaciteit beperkt zijn en blijven.

hardloper

Maar het kan ‘average’ triathleten namelijk afschrikken als ze die beelden voor zich zien van atleten die hun lichaam tot de max pushen met dat keiharde intervalwerk. Maar dat beeld hoeft helemaal niet nodig te zijn om je lichaam aan nieuwe trainingstechnieken te onderwerpen en te laten wennen. Hoe dat je dat kan doen zullen we je hieronder uitleggen.

Wat is dan een vaardigheid.
“Een vaardigheid wordt doorgaans gebruikt om die handelingen te vatten die men met precisie en gemak (routineus) kan uitvoeren zonder dat er nog cognitieve componenten aan te pas komen.” Een soort van patroon dus. Een patroon van spierbewegingen in dit geval die gecontroleerd worden door je hersenen.

Voorbeeld: als wij als doel hebben om 4 minuten over een kilometer te doen met het hardlopen dan moeten wij ook op die snelheid trainen. Dit kun je doen door je hersenen die bewegingspatronen aan te leren.

In dit specifieke geval moeten we dus een vaardigheid ontwikkelen die we frequent achter elkaar trainen over een korte periode zodat het ook in ons korte termijn geheugen komt te zitten. Bijvoorbeeld: 10x 60sec hardlopen op een 4-minuten-per-kilometer-tempo. Over een periode van ongeveer 5 maanden zal het in het lange termijn geheugen komen en zal het zich dus ontwikkelen als een automatisme. Een vaardigheid waar we dus niet meer over na hoeven te denken. En dat is precies zoals jij denkt over die Kona-deelnemers tijdens de Ironman. Het lijkt alsof ze er niet over na hoeven denken en het gewoon doen. Op een hoge snelheid een triathlon voltooien. Dat klopt ook ergens wel want ze sporten in hun ‘zone’, en die ‘zone’ hebben ze zich aangeleerd met een goed ontwikkeld trainingsprogramma. Niet meer denken maar doen.

Vaardigheden ontwikkeling.
Om iets goed te kunnen moet je het tijd gunnen. Het is, helaas, niet mogelijk dat jij met een nachtje slapen iets heel goed kan. Hoe langer we ergens op trainen hoe beter en efficiënter we dat gaan doen. We kunnen dus heus wel in 8 weken, voor de race, trainen op snelheid maar dat gaat dan ook gepaard met blessurerisico’s. En zoals eerder aangegeven is 8 weken te kort om die bewegingspatronen in je lange termijn geheugen te prenten. Met andere woorden: we creëren wel snelheid maar geen efficiënte snelheid die we comfortabel lang volhouden.

Meer hierover inclusief trainingsvoorbeelden: Asiatri.com (bron)